Showing posts with label മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ്. Show all posts
Showing posts with label മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ്. Show all posts

Sunday, January 22, 2012

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - കരയാനും നോവാനുമായിപ്പിറന്നവനാണു ഞാൻ...


കരയാനും നോവാനുമായിപ്പിറന്നവനാണു ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ,
പൊള്ളുന്ന കമ്പി കൊണ്ടു പക്കുകളിൽ ചാപ്പ കുത്തിയവനാണു ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ,
ആണായതിനാൽ തുടയിടുക്കിൽ വൃഷണങ്ങൾ കൊണ്ടും.

ഹൃദയത്തിന്റെ വലുപ്പം കൊണ്ടെന്തും ചെറുതായിപ്പോയവനാണു ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ,
ഒരു മുഖത്തോ,ടൊരു ചുംബനത്തോടു പ്രണയത്തിലായ ഞാൻ,
നിന്റെ പ്രണയം പൊരുതിനേടുകയും വേണം ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ.

പ്രഹരമേറ്റു ചീർത്തവനാണു ഞാൻ, ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ,
സ്വന്തം ഹൃദയരക്തത്തിൽ കുളിച്ചതാണെന്റെ നാവ്,
ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ പട്ടയണിഞ്ഞതാണെന്റെ കഴുത്ത്.

നിന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നു, നിന്നെപ്പിരിയാതെ കൂടുന്നു ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ,
എന്റെ തൃഷ്ണയെ ഒരു വാൾമുനയ്ക്കിട്ടുകൊടുക്കുന്നു നീ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ ചതിയിൽപ്പെട്ടുപോകുന്നു ഞാൻ,
ഒരു മൂരിയെപ്പോലെ.


link to image


Saturday, January 21, 2012

മിഗ്വെൽ ഹെർണാൻഡെഥ് - തണുത്തുറഞ്ഞൊരോറഞ്ചാണു നിന്റെ ഹൃദയം...


തണുത്തുറഞ്ഞൊരോറഞ്ചാണു നിന്റെ ഹൃദയം,
അതിനുള്ളിൽക്കടക്കില്ലൊരു വെളിച്ചവും;
സൗവർണ്ണം, സുഷിരമയ,മെണ്ണ മിനുങ്ങുന്നതും;
കാണുന്നവർക്കപായം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രതലം.

ജ്വരതപ്തമായൊരു മാതളമാണെന്റെ ഹൃദയം,
തുടുപ്പുകളുടെ സഞ്ചയവും പിളർന്നതൊലിയുമായി;
നിനക്കതർപ്പിച്ചേക്കാമതിന്റെ ലോലബീജങ്ങൾ,
പ്രണയവിവശമായൊരു ദുശ്ശാഠ്യത്തോടെ.

ഹാ, എത്രമേൽ പ്രാണഭേദകമായൊരനുഭവം,
നിന്റെ ഹൃദയം കടന്നുചെല്ലുമ്പോൾക്കാണുക,
ഭയാനകമായൊരു മഞ്ഞുവീഴ്ചയുടെ ശൈത്യം!

എന്റെ ശോകത്തിന്റെ വിളുമ്പുകളിൽ
ദാഹാർത്തമായൊരു തൂവാല തങ്ങിനിൽക്കുന്നു,
എന്റെ കണ്ണീരു കുടിച്ചുതീർക്കാമെന്ന മോഹത്തോടെ.


 

Sunday, January 15, 2012

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - തോട്ടപ്പണിക്കാർ വഴിനടന്നുപോകുന്നു...


തോട്ടപ്പണിക്കാർ വഴിനടന്നുപോകുന്നു,
മടക്കത്തിന്റെ പാവനമുഹൂർത്തത്തിൽ;
അവരുടെ ചോര ചതഞ്ഞിരിക്കുന്നു,
ഹേമന്തത്തിന്റെ, വസന്തത്തിന്റെ, ഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ ഭാരത്താൽ.

മനുഷ്യാതീതയത്നങ്ങൾ കഴിഞ്ഞവർ വരുന്നു,
അവർ പോകുന്നു, ഒരു ഗാനത്തിലേക്ക്, ഒരു ചുംബനത്തിലേക്ക്.
വായുവിൽ കുഴികുത്തി അവർ വിട്ടുപോകുന്നു,
പണിയായുധങ്ങളുടെ, കൈകളുടെ ഗന്ധത്തെ.

മറ്റൊരു വഴിയിലൂടെ ഞാൻ പോകുന്നു,
ഒരു ചുംബനത്തിലുമെത്താത്ത വഴിയിലൂടെ,
ദിശയറ്റലയുന്നൊരു വഴിയിലൂടെ.

പുഴക്കരെ, ഒറ്റയ്ക്കൊരു കാള നിൽക്കുന്നു,
ദാരുണവും ഭയന്നതുമായ മുഖത്തോടതു കരയുന്നു,
അതു മറക്കുന്നു, കാളയാൺ‌, വീര്യവാനാണു താനെന്ന്.


Friday, December 23, 2011

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - മൂന്നു മുറിവുകളുമായി അവൻ വന്നു

Miguel Hernández



മൂന്നു മുറിവുകളുമായി അവൻ വന്നു

മൂന്നു മുറിവുകളുമായി അവൻ വന്നു:
ഒന്നു പ്രണയത്തിന്റെ,
ഒന്നു മരണത്തിന്റെ,
ഒന്നു ജീവിതത്തിന്റെ.

മൂന്നു മുറിവുകളുമായി അവൻ വരുന്നു:
ഒന്നു ജീവിതത്തിന്റെ,
ഒന്നു പ്രണയത്തിന്റെ,
ഒന്നു മരണത്തിന്റെ.

മൂന്നു മുറിവുകളുമായി ഞാനിരിക്കുന്നു:
ഒന്നു ജീവിതത്തിന്റെ,
ഒന്നു മരണത്തിന്റെ,
ഒന്നു പ്രണയത്തിന്റെ.

(1942)



നീയെന്നിൽ മരിക്കുന്നു...

നീയെന്നിൽ മരിക്കുന്നു, അത്രയും നൈർമ്മല്യവും സാരള്യവുമായി,
അപരാധി ഞാൻ പ്രിയേ, അതിനു പഴി എനിക്കിരിക്കട്ടെ,
ചുംബനങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുക ശീലമാക്കിയവൻ,
നിന്റെ കവിളത്തെപ്പൂവിൽ നിന്നു മൊത്തിയല്ലോ ഞാൻ.

നിന്റെ കവിളത്തെപ്പൂവിൽ നിന്നു മൊത്തിയല്ലോ ഞാൻ,
ആ മഹിമയിൽപ്പിന്നെ, ആ അപരാധത്തിൽപ്പിന്നെ,
അത്രയും ശ്രദ്ധയോടെ നീ പരിപാലിച്ച നിന്റെ കവിൾ,
അതു കുഴിഞ്ഞു, അതു ദുഷിച്ചു, അതു വിളർത്തു.

ഇന്നും നിന്റെ കവിളിനെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു
ആ അപരാധിചുംബനത്തിന്റെ പ്രേതം,
പ്രകടമായി, കറുത്തതായി, കൂറ്റനായി.

നിനക്കുറക്കവും നഷ്ടമായി പ്രിയേ,
എന്റെ ചുണ്ടുകളെ തടുക്കാൻ ജാഗ്രതയോടിരിക്കെ,
അതു കുറുമ്പു കാട്ടാതെ കാവലിരിക്കെ.

(1936)


link to Miguel Hernandez

Thursday, December 22, 2011

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - ദാഹാർത്തന്റെ വിലാപഗാനം


ഞാൻ മരുഭൂമിയിലെ മണൽത്തരി :
ദാഹത്തിന്റെ മരുഭൂമി.
എനിക്കു കുടിക്കരുതാത്ത മരുപ്പച്ച
നിന്റെ വദനം.

മരുഭൂമിയിലെ മണൽത്തരികൾക്കു
തുറന്നിട്ട മരുപ്പച്ച: വദനം.

വരണ്ടുണങ്ങിയ ഭൂമിയിൽ
ഒരു നീർത്തടം, നിന്റെയുടൽ,
അതു നിന്റെ,
ഒരിക്കലുമതാകില്ല, നമ്മുടെ.

ദാഹവും വെയിലും കൊണ്ടെരിഞ്ഞവനു
മൂടിയിട്ട കിണർ: ഉടൽ.

1941, മേയ്



Monday, August 22, 2011

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - പ്രണയം നമുക്കിടയിലിറങ്ങിവന്നു...



ഇവിടെ ഞാനുണ്ട്

ഇവിടെ ഞാനുണ്ട്
മൂന്നു മുറിവുകളുമായി-
ഒന്നു ജീവിതത്തിന്റെ,
ഒന്നു മരണത്തിന്റെ,
ഒന്നു പ്രണയത്തിന്റെ.



പ്രണയം നമുക്കിടയിലിറങ്ങിവന്നു...


പ്രണയം നമുക്കിടയിലിറങ്ങിവന്നു,
ഒരുനാളും പുണരാത്ത രണ്ടു പനമരങ്ങൾക്കിടയിൽ
ചന്ദ്രനെന്ന പോലെ.

കടൽപ്പെരുക്കത്തിന്റെ കൂജനം പോലെ
നമ്മുടെ രണ്ടുടലുകളുടെ ഗാഢമർമ്മരം,
അമർന്നുപോയി പക്ഷേ തൊണ്ടകളിൽ നമ്മുടെ ശബ്ദം,
കല്ലുകളായി ചുണ്ടുകൾ.

പിണയാനുള്ള ദാഹം നമ്മുടെ മാംസത്തെയിളക്കി,
എരിയുന്ന അസ്ഥികളെത്തിളക്കി,
എത്തിപ്പിടിയ്ക്കാനുള്ള കൈകളുടെ തൃഷ്ണയോ,
നമ്മുടെ കൈകളിൽത്തന്നെ മരിച്ചുവീണു.

നമുക്കിടയിലൂടെക്കടന്നുപോയി പ്രണയവും ചന്ദ്രനും,
ആർത്തിയോടവ വിഴുങ്ങി നമ്മുടെയൊറ്റയൊറ്റയുടലുകളെ.
ഇന്നന്യോന്യം തേടുന്ന രണ്ടു പ്രേതങ്ങൾ നാം,
അത്രയുമകലത്തു നിന്നന്യോന്യം കണ്ടെത്തുന്നു നാം.



പക കൊണ്ട കാറ്റിനിതെന്തു വേണം...


പക കൊണ്ട കാറ്റിനിതെന്തു വേണം,
എന്റെ കൈകളാൽ നിന്നെയുടുപ്പിക്കുമ്പോൾ
ചുരമോടിയിറങ്ങി വന്നതു
ജനാലകൾ തള്ളിത്തുറക്കാൻ?

നമ്മെത്തട്ടിയിടണമതിന്‌,
നിലത്തു വീഴ്ത്തണമതിന്‌.

നമ്മെത്തട്ടിയിട്ടതിൽപ്പിന്നെയും,
നാം നിലത്തു വീണതിൽപ്പിന്നെയും,
നമ്മുടെ ചോരകളിറങ്ങിയതിൽപ്പിന്നെയും
കാറ്റിതനുനിമിഷമാർത്തിപ്പെടുന്നതെന്തിനോ?

നമ്മെ വേർപെടുത്തണമതിന്‌.

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെസ് (1910-1942) - ഔപചാരികവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാത്ത, ആട്ടിനെ മേച്ചുനടന്ന ഒരു കവി. ലോർക്ക, നെരൂദ തുടങ്ങിയവരുടെ സ്നേഹിതനായിരുന്നു. സ്പാനിഷ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത് തടവിലായി. മരണശിക്ഷയ്ക്കു വിധിച്ചുവെങ്കിലും അതു പിന്നീട് മുപ്പതുകൊല്ലത്തെ ജയിൽവാസമായി ചുരുക്കി. ക്ഷയരോഗബാധിതനായി, വേണ്ടത്ര ചികിത്സ ലഭിക്കാതെ ജയിലിൽ വച്ചുതന്നെ മരിച്ചു.



link to miguel hernandez





Tuesday, January 5, 2010

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് - നിന്റെ ജാലകം കടക്കുമ്പോൾ

miguel_hernandez
നിന്റെ ജാലകം കടക്കുമ്പോൾ
നിന്റെ ജാലകം കടന്നുപോകുമ്പോൾ
ഉള്ളിൽത്തങ്ങിയ പരിമളം
എന്നിൽ വന്നു പതിക്കുന്നു.
ശ്മശാനം കടന്നുപോകുമ്പോൾ
നിന്റെയെല്ലുകളിലെ ശ്വാസവേഗം
എന്നെപ്പിടിച്ചുനിർത്തുന്നു.

സിമിത്തേരിയരികെത്തന്നെ
നീയും ഞാനും ശയിക്കുമിടത്തി-
ന്നരികെത്തന്നെ സിമിത്തേരി.
ഇടയിലുണ്ടു നീലപ്പേരകൾ,
നീലിച്ച കൈതകൾ
മരിച്ചവർ വഴിയിൽ നിഴൽ വീഴ്ത്തുമ്പോൾ
ആർത്തുവിളിക്കുന്ന കുട്ടികൾ.
സിമിത്തേരിയിലേക്കുള്ള പാതയിൽ
സുവർണ്ണമാണു സർവ്വതും
പ്രസന്നവും ശ്യാമവുമാണു സകലതും.
നാലുചുവടിനപ്പുറം,മരിച്ചവർ
നാലുചുവടിനിപ്പുറം,ജീവനുള്ളവർ.
പ്രസന്നം ശ്യാമം സുവർണ്ണം
എന്മകനകന്നുപോകുന്നവിടെ.
Miguel_Hernandez_firma.svg

Tuesday, December 1, 2009

മിഗ്വെൽ ഹെർണാണ്ടെഥ് (1910-1942) - നികൃഷ്ടമാണു യുദ്ധങ്ങൾ

image 
നികൃഷ്ടമാണു യുദ്ധങ്ങൾ
പ്രണയമല്ല നമുക്കുന്നമെങ്കിൽ.
നികൃഷ്ടം, നികൃഷ്ടം.
നികൃഷ്ടമാണായുധങ്ങൾ
വാക്കുകളല്ലവയെങ്കിൽ.
നികൃഷ്ടം, നികൃഷ്ടം.
നികൃഷ്ടരാണു മനുഷ്യർ
പ്രണയത്തിനല്ലവർ ചാവുന്നതെങ്കിൽ .
നികൃഷ്ടർ, നികൃഷ്ടർ
.