ഒരേരുഴവനാർ - ഉലയും മുള പോലെ

---

ഉലയും മുള പോലെ കൈ മെലിഞ്ഞവൾ,
വിടർന്ന കണ്ണുകളിലടക്കം നിറഞ്ഞവൾ,
എത്രമേലസാദ്ധ്യമാണെന്റെ ഹൃദയമേ,
അകലെയവൾ പാർക്കുമൂരിലെത്തിപ്പെടുക!
പുതുമഴ പെയ്തു വിത കാക്കുന്ന പാടം കാൺകെ
ഒറ്റമൂരിക്കാരനുഴവനു നെഞ്ചു പിടയ്ക്കുമ്പോലെ
കിടന്നുപിടയ്ക്കുകയാണല്ലോ, നീയെന്റെ ഹൃദയമേ!

---

(നായകൻ സ്വന്തം ഹൃദയത്തോടു പറഞ്ഞത്)
പാലൈത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 131

പ്രകടമായ ലൈംഗികാഭിലാഷം സൂചിപ്പിക്കുന്ന കവിത. ‘മലർന്ന മണ്ണിൽ കൊഴുവിറക്കുന്ന’ നെരൂദയുടെ ഉഴവനെ ഓർമ്മ വരികയും ചെയ്യുന്നു. ഒറ്റ മൂരിയുള്ള കൃഷിക്കാരൻ എന്ന ഉപമയുടെ ഭംഗി കാരണം കവിയ്ക്കും ആ പേരു തന്നെ വീണു.

---

 

ஆடமை புரையும் வனப்பிற் பணைத்தோள்
பேரமர்க் கண்ணி யிருந்த ஊரே
நெடுஞ்சேண் ஆரிடை யதுவே நெஞ்சே
ஈரம் பட்ட செவ்விப் பைம்புனத்து
ஓரேர் உழவன் போலப்
பெருவிதுப் புற்றன்றால் நோகோ யானே.

-ஒரேருழவனார்.

What he said

Her arms have the beauty

of a gently moving bamboo.

Her large eyes are full of peace.

She is faraway,

her place not easy to reach.

My heart is frantic

with haste,

a plowman with a single plow

on land all wet

and ready for seed.

Translated by A.K.Ramanujan

കണ്ണനാർ - കൂട്ടിലിട്ട മയിലുകളെപ്പോലെ

 

---

എല്ലാവരുമുറങ്ങുന്ന രാത്രിയിൽ
മദയാനയെപ്പോലിറങ്ങിനടന്നവനേ,
ഞങ്ങളുടെ പടിക്കൽ നീയെത്തുന്നതും
കതകു തുറക്കാൻ നോക്കുന്നതും ഞങ്ങളറിയാതെയല്ല.
ഞങ്ങളതു കേട്ടിരുന്നു;
പക്ഷേ,
കൂട്ടിലടച്ച മയിലുകളെപ്പോലെ
തലപ്പൂവു ചാഞ്ഞും പീലികളൊടിഞ്ഞും
ഞങ്ങളുള്ളിൽ കിടന്നു പിടയ്ക്കുമ്പോൾ
അമ്മ ഞങ്ങളെ അടുക്കിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു,
ഞങ്ങളുടെ പേടി മാറ്റാനെന്നപോലെ!

(തോഴി നായകനോടു പറഞ്ഞത്. അയാൾ രാത്രിയിൽ വന്നപ്പോൾ നായിക കതകു തുറന്നു ചെല്ലാതിരുന്നത് മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല, അവൾ വീട്ടുതടങ്കലിലായിരുന്നതു കൊണ്ടാണ്‌.)

കുറിഞ്ചിത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 244

---

பல்லோர் துஞ்சு நள்ளென் யாமத்து
உரவுக் களிறு போல் வந்து இரவுக் கதவு முயறல்
கேளே அல்லேம் கேட்டனெம் பெரும
ஓரி முருங்கப் பீலி சாய
நன் மயில் வலைப் பட்டாங்கு யாம்
உயங்கு தொறும் முயங்கும் அறன் இல் யாயே.

You came at night
when everyone was sleeping,
like a mighty bull elephant,
and tried to open our night door.

It’s not that we did not hear it.
We heard it, lord!

We were like fine peacocks
that were caught in a net
with their head-crests crushed
and tail feathers ruined,
since our mother without justice
held us tight whenever we stirred.

ചെമ്പുലപ്പെയൽനീരാർ- ചെമ്മണ്ണും പെയ്ത്തുവെള്ളവും

 

---

---

എന്റമ്മയും നിന്റമ്മയും തമ്മിലെന്തിരിക്കുന്നു?
എന്റച്ഛനും നിന്റച്ഛനും തമ്മിലെന്തു ബന്ധം?
നീയും ഞാനും തമ്മിലെങ്ങനെയറിയാൻ?
എങ്കിലും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിലെങ്ങനെയൊന്നായി,
ചെമ്മണ്ണിൽ വീണ പെയ്ത്തുവെള്ളം പോലെ!

(തികച്ചും അപരിചിതരായിരുന്നിട്ടും ആദ്യദർശനത്തിൽ തന്നെ പ്രണയബദ്ധരായപ്പോൾ നായകൻ നായികയോടു പറഞ്ഞത്)

കുറിഞ്ചിത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 40

---

யாயும் ஞாயும் யார் ஆகியரோ
எந்தையும் நுந்தையும் எம் முறைக் கேளிர்
யானும் நீயும் எவ்வழி அறிதும்
செம்புலப் பெயல் நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம் தாம் கலந்தனவே.

 

My mother and your mother,
what are they to each other?
My father and your father,
how are they related?
You and I,
how did we know each other?

Like rainwater that falls and
merges with the red earth, our
loving hearts have become one.

ഔവയാർ - പ്രണയമാളിക്കത്തുമ്പോൾ

 

Bala Saraswathi performing

---

എഴുന്നേറ്റുചെന്നു സർവതും തച്ചുടയ്ക്കണോ?
ചുമരിൽ തല കൊണ്ടിടിച്ചു പൊട്ടിക്കണോ?
ഭ്രാന്തു പിടിച്ചപോലെ പിച്ചും പേയും പറയണോ?
തണുത്ത കാറ്റത്തെന്റെ പ്രണയമാളിക്കത്തുമ്പോൾ
എത്ര സുഖമായിട്ടാണൂരുറങ്ങുന്നതെന്നു നോക്കൂ!

(നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്; രാത്രിയിലെ തണുത്ത കാറ്റ് കാമുകരെ എരിപൊരി കൊള്ളിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ ഗ്രാമക്കാർക്കത് ഉറക്കം സുഖമാകാനുള്ള കാരണമാണ്‌!)

പാലൈത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 28

---

மூட்டுவேன் கொல் தாக்குவேன் கொல்
ஓரேன் யானும் ஓர் பெற்றி மேலிட்டு
ஆஅ ஒல்லெனக் கூவுவேன் கொல்
அலமரல் அசை வளி அலைப்ப என்
உயவு நோய் அறியாது துஞ்சும் ஊர்க்கே.

Will I hit?  Will I attack?
I do not know what to do!
Will I scream ‘Ah’ and ‘Ol’
citing some reason?
The wind swirls and sways,
and this town sleeps, not
aware of my painful disease.

വെള്ളിവീതിയാർ- തൂവിപ്പോയ പാൽ

 

---

കുട്ടി കുടിക്കാതെ, കലത്തിലും വീഴാതെ
നിലത്തു തൂവുന്ന പശുവിൻ പാലു പോലെ
എന്റെയുടലിന്റെ സൌന്ദര്യം വിളറുന്നു,
എനിക്കുതകാതെ, എന്റെ നാഥനുമുതകാതെ.

(വിരഹിണിയായ നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്)

പാലൈത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 27

---

கன்றும் உண்ணாது கலத்தினும் படாது
நல் ஆன் தீம் பால் நிலத்து உக்காங்கு
எனக்கும் ஆகாது என்னைக்கும் உதவாது
பசலை உணீஇயர் வேண்டும்
திதலை அல்குல் என் மாமைக் கவினே.

Like sweet cow’s milk

spilt on the ground

the beauty of my complexion

paled by heartbreak

lost to my lover

lost to me

---

കപിലർ - ഒരേയൊരു സാക്ഷി

 

---

അവനെന്നെ രഹസ്യമായി വേട്ട നാൾ
ആ കള്ളനല്ലാതാരുമതിനു സാക്ഷിയുണ്ടായില്ല.
അവൻ നുണ പറഞ്ഞാൽ ഞാനെന്തു ചെയ്യാൻ?
തിനത്തണ്ടു പോലെ മെലിഞ്ഞ കാലുകളിൽ
ഒഴുക്കുവെള്ളത്തിലാരലും നോക്കി
ഒരു ഞാറക്കിളി പക്ഷേ, അന്നവിടെ നിന്നിരുന്നു.

---

(നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്; പിന്നീടു വന്നു കണ്ടുകൊള്ളാമെന്നു പറഞ്ഞു പോയ കാമുകനെപ്പറ്റി നായിക ആവലാതി പറയുകയാണ്‌. ഏകാന്തമായ ഒരു സ്ഥലത്തു വച്ചു ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞ ആരെ പറഞ്ഞു വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ? ആകെ ഒരു സാക്ഷിയുണ്ടായത് ഒരു ഞാറക്കിളിയാണ്‌; അതിനു പക്ഷേ, ആരലിനെ പിടിക്കുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റൊന്നിലും ശ്രദ്ധയുണ്ടായിരുന്നതുമില്ല!)
കുറിഞ്ചിത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 25

---

யாரும் இல்லை; தானே கள்வன்;
தான் அது பொய்ப்பின், யான் எவன் செய்கோ?
தினை தாள் அன்ன சிறு பசுங் கால
ஒழுகு நீர் ஆரல் பார்க்கும்
குருகும் உண்டு, தான் மணந்த ஞான்றே.

கபிலர்

Kurunthokai 25

There was no one there,

only that man

who is like thief.

If he lies, what can I do?

With little green legs like millet stalks,

a heron searched for eels in the running water

when he took me.

Poet:Kapilar

(Translated by George L. Hart)

പേരെയിൻ മുറുവലാർ - പ്രണയം തലയ്ക്കു പിടിച്ചാൽ

 

---

മടൽക്കുതിര മേൽ സവാരി ചെയ്യും,
എരുക്കിൻ മൊട്ടു മാല കെട്ടി തലയിലണിയും,
തെരുവിൽ ആളുകളുടെ പരിഹാസപാത്രമാകും
-പ്രണയം തലയ്ക്കു പിടിച്ചവനെന്തൊക്കെച്ചെയ്യില്ല!

(നായകൻ നായികയുടെ തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്)

കുറിഞ്ചിത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 17

---

மாவென மடலும் ஊர்ப பூவெனக்
குவி முகிழ் எருக்கங் கண்ணியும் சூடுப
மறுகின் ஆர்க்கவும் படுப
பிறிதும் ஆகுப காமம் காழ்க் கொளினே.

When love is ripe beyond bearing
and goes to seed,
men will ride even palmyra stems
as if they were horses;
will wear on their heads
the reeking cones of the erukkam bud
as if they were flowers;
will draw to themselves
the laughter of the streets;
and will do worse.

(English version by A.K.Ramanujan)

 

 

കോപ്പെരുഞ്ചോഴൻ - ഞാൻ മൂഢയായിക്കോളാം

---

കരുണയും മമതയും തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു
പണത്തിനു പിന്നാലെ പോകുന്നതാണറിവെങ്കിൽ
അയാൾ അറിവുള്ളവനായിക്കോട്ടെ;
ഞാൻ മൂഢയായിക്കോളാം.

---

(പണത്തിനായി നാടു വിട്ട നായകനെക്കുറിച്ച് നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്)
പാലൈത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 20

---

அருளும் அன்பும் நீக்கித் துணை துறந்து
பொருள் வயின் பிரிவோர் உரவோர் ஆயின்
உரவோர் உரவோர் ஆக
மடவம் ஆக மடந்தை நாமே.

Kurunthokai 20, King Kōperunchōlan, Pālai Thinai – What the heroine said to her friend
My tender friend!
If abandoning one’s partner
to earn wealth, and
forgetting love and grace
is intelligence,
let him be the intelligent one.

ദേവകുലത്താർ - പാരിനെക്കാൾ പരന്നത്

---

പാരിനെക്കാൾ പരന്നതാ-
ണാകാശത്തെക്കാളുയർന്നതാ-
ണാഴിയെക്കാളാഴമേറിയതത്രേ,
തണ്ടിരുണ്ട കുറിഞ്ചിപ്പൂക്കളിൽ നിന്നു
തേനീച്ചകൾ തേനെടുക്കുന്ന കുന്നുകൾ
തനിയ്ക്കു നാടായവനോടെന്റെ പ്രണയം.

(നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്)
കുറിഞ്ചിത്തിണ
കുറുന്തൊകൈ 3

---

நிலத்தினும் பெரிதே; வானினும் உயர்ந்தன்று; 

நீரினும் ஆர் அளவின்றே- சாரல்

கருங்கோல் குறிஞ்சிப்பூக் கொண்டு, 

பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே.

 

Bigger than earth, certainly,
higher than the sky,
more unfathomable than the waters
is this love for this man

of the mountain slopes
where bees make rich honey
from the flowers of the kurinci
that has such black stalks.

(English version by A.K.Ramanujan)

ഇറൈയനാർ - മുടി മണക്കുന്നവൾ

---

തേൻ തേടൽ തന്നെ ജീവിതമായ വണ്ടേ,
എന്റെ ഹിതം നോക്കാതെ
നേരു നേരായിത്തന്നെ പറയൂ:
വരിയൊത്ത പല്ലുള്ളവൾ,
മയിലിനെപ്പോലഴകുള്ളവൾ,
എന്നിൽ പ്രണയമുറച്ചവൾ,
അവളുടെ മുടി പോലെ വാസനിക്കുമോ,
നീയറിഞ്ഞ പൂവുകളിലൊന്നെങ്കിലും?

(കാമുകൻ വണ്ടിനോടു പറഞ്ഞത്, നായിക അതൊളിച്ചുനിന്നു കേൾക്കുന്നുമുണ്ട്)

---

കുറിഞ്ഞിത്തിണ
അകനാനൂറ്‌ 2

---

குறுந்தொகை 2, இறையனார், குறிஞ்சித் திணை  – தலைவன் சொன்னது
கொங்கு தேர் வாழ்க்கை அம் சிறைத் தும்பி
காமம் செப்பாது கண்டது மொழிமோ
பயி்லியது கெழீஇய நட்பின் மயில் இயல்
செறி எயிற்று அரிவை கூந்தலின்
நறியவும் உளவோ நீ அறியும் பூவே.

Kurunthokai 2, Iraiyanār, Kurinji Thinai – What the hero said about his lover’s beauty
O beautiful winged bee
whose life is choosing honey!
Tell me what you found
and not what pleases me!

Is there a flower with more
fragrance than the hair of
my woman with perfect teeth,
peacock nature and enduring love?

Notes:    This is the only poem that this poet wrote. In this song, the karu elements are the bee and the flower.  Uri is the love feeling of the hero.  The word ‘thumpi‘ is used for a bee that lives drinking honey.  It has also been used for dragonfly in other Kurunthokai poems (211, 239 and 392).

link to Tamil original

കപിലർ - കള്ളക്കാമുകൻ

 

(നായിക തോഴിയോടു പറഞ്ഞത്)

കൈകളിൽ പൊൻവള തിളങ്ങുന്ന തോഴീ,
അന്നത്തെയാ വികൃതിപ്പയ്യനെ നിനക്കോർമ്മയില്ലേ?-
നമ്മുടെ മണൽവീടുകൾ തട്ടിനിരത്തിയവൻ,
നമ്മുടെ മുടിയിൽ നിന്നു പൂക്കൾ കവർന്നോടിയവൻ,
നമ്മുടെ നൂല്പന്തുകൾ തട്ടിപ്പറിച്ചവൻ?
അന്നൊരിക്കൽ അമ്മയും ഞാനും കൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ
ഇവിടാരുമില്ലേ, ദാഹിച്ചിട്ടു വയ്യെന്നും പറഞ്ഞു
വീട്ടുപടിക്കലവൻ വന്നുവെന്നേ;
‘പൊൻകിണ്ടിയിൽ അവനു വെള്ളം കൊടുക്കു, മോളേ’
എന്നമ്മ പറഞ്ഞപ്പോൾ അതുമായി ഞാൻ ചെന്നു.
പിന്നെയാ പോക്കിരി എന്തു ചെയ്തുവെന്നോ?
അവനെന്റെ വളയിട്ട കൈയിൽ കടന്നുപിടിച്ചു!
‘അമ്മേ,യിവൻ!’ എന്നു ഞാൻ വിളിച്ചുകൂവിയപ്പോൾ
വിരണ്ടും കൊണ്ടമ്മയോടിവന്നു.
അവൻ നിന്നു പരുങ്ങുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ
അമ്മയോടു ഞാനൊരു നുണ പറഞ്ഞു, തോഴീ.
‘ഒന്നുമില്ലമ്മേ, വെള്ളം കുടിക്കുമ്പോൾ വിക്കിയതാണ്‌!’
പാവമമ്മ, അടുത്തിരുന്നവന്റെ പുറം തടവുമ്പോൾ
കടക്കണ്ണിലുടവനെന്നെ രൂക്ഷമായൊന്നു നോക്കി,
കള്ളച്ചിരിയോടെന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി,
അവൻ, ആ കള്ളൻ, എന്റെ കാമുകൻ.

-കുറിഞ്ചിത്തിണ
കലിത്തൊകൈ 51

 

51
தலைவி தோழியிடம் சொன்னது
சுடர் தொடீஇ கேளாய் தெருவில் நாம் ஆடும்
மணல் சிற்றில் காலின் சிதையா அடைச்சிய
கோதை பரிந்து வரிப் பந்து கொண்டு ஓடி
நோதக்க செய்யும் சிறு பட்டி மேல் ஓர் நாள்
அன்னையும் யானும் இருந்தேமா இல்லிரே
உண்ணு நீர் வேட்டேன் என வந்தாற்கு அன்னை
அடர் பொன் சிரகத்தால் வாக்கிச் சுடர் இழாய்
உண்ணு நீர் ஊட்டி வா என்றாள் என யானும்
தன்னை அறியாது சென்றேன் மற்று என்னை
வளை முன்கை பற்றி நலியத் தெருமந்திட்டு
அன்னாய் இவன் ஒருவன் செய்தது காண் என்றேனா
அன்னை அலறிப் படர்தர தன்னை யான்
உண்ணு நீர் விக்கினான் என்றேனா அன்னையும்
தன்னைப் புறம்பு அழித்து நீவ மற்று என்னைக்
கடைக் கண்ணால் கொல்வான் போல் நோக்கி நகை கூட்டம்
செய்தான் அக் கள்வன் மகன்
51
What the heroine said to her friend

Listen my friend donning bright bangles!
That wild brat who used to kick our little sand
houses on the street with his leg, pull flower
strands from our hair, and yank striped balls
from us causing agony, came one day when
mother and I were at home.

“O, people of this house!  Please give me some
water to drink,” he said.  Mother said to me,
“Pour water in the thick gold vessel, and give it
to him to drink, my daughter with bright jewels.”
And so I went unaware that it was him.

He seized my bangled wrist and squeezed it,
shocking me.  “Mother, see what he has done,”
I shouted.
My distressed mother came running with a shriek
and I said to her “He had hiccups drinking water.”
Mother stroked his back gently, and asked him to
drink slowly.

He looked at me through the corners of his eyes,
smiled greatly, and gave me killer looks, that thief!

link to the Tamil original

ഈ സംഘം കവിതയ്ക്കു നൃത്തരൂപം നല്കിയ അലർമേൽ വല്ലി ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

"I remember, around 12 years ago, my mother rushing into my room, all excited about a translation of a poem from the Kalithogai (one of the Sangam anthologies) that she had just read. Interestingly, it was not one of Shri. A.K. Ramanujam's famous translations (which are responsible in no small measure in granting Sangam poetry international recognition), to which I was introduced only later. The poem was a revelation to me, though I had had a brief taste of Sangam poetry in School. The poem was about a moment of transition between childhood and adolescence in a young girl. The images virtually came leaping off the pages at me. It seemed to have been written expressly for dance! My fascination for these poems began that day and the enchantment has only grown stronger over the years.”