Showing posts with label സാഫോ. Show all posts
Showing posts with label സാഫോ. Show all posts

Sunday, October 31, 2010

സാഫോ-3

File:Pompei - Sappho - MAN.jpg


***

ഉയർന്നിട്ടാകട്ടെ പന്തൽ,
പണിക്കാരേ!
ആരിലുമുയരമുള്ളവൻ,
വരാനുള്ളവൻ,
വരൻ!


***


സ്വപ്നത്തിലെന്റെ കവിളുരുമ്മിയല്ലോ
ഒരു പട്ടുതൂവാലയുടെ മടക്കുകൾ:
ദൂരേ, ദൂരേ നിന്നും
എനിക്കു കിട്ടിയ കാതരോപഹാരം.


***


അമ്മമാരുടെ മടിയിലേക്കു കുതിയ്ക്കുന്നു
കാടു കാട്ടിനടന്ന കുട്ടികൾ,
ആടുകളാലയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു,
അന്തിച്ചുവപ്പിലൂടെ ചിറകുകൾ കൂടണയുന്നു:
പ്രഭാതം ചിതറിച്ചതൊക്കെയും
അന്തിനക്ഷത്രമേ, നീ തടുത്തുകൂട്ടുന്നു.


***


മൃദുലേ,യകലെനിന്നു
നോക്കിനിന്നു ഞാൻ നിന്നെ,
പാടിയും പൂവു നുള്ളിയും
പൂക്കളിൽ വ്യാപരിക്കുന്ന നിന്നെ.

പൊന്നിലും പൊന്നാണു
നിന്റെ മുടിയിഴകൾ,
നിന്റെ ഗാനത്തിനെതിരല്ല
കിന്നരത്തിന്റെ സ്വരവും.


***


തിന്മ തന്നെ മരണം,
ദേവകളതിനു പ്രമാണം.
മരിക്കുക നന്നെങ്കിൽ
ദേവകളിരിക്കുമോ?


***


എന്റെയീ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ട്
മാനത്തെയെത്തിപ്പിടിക്കാനായില്ല ഞാൻ.

***


ഇനിയും നിന്നോടു പറയണോ, ക്ളെയ്സ്,
വിലാപത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളുചിതമല്ല
കവിയായിട്ടൊരാൾ ജീവിച്ച വീട്ടിലെന്ന്?
നമ്മുടെ നിലയ്ക്കതു ചേരില്ലെന്നും?

(മരണക്കിടക്കയിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് മകളെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്)


സാഫോയുടെ ചിത്രം പോമ്പിയുടെ ചുമരില്‍ നിന്ന്‍


Monday, October 18, 2010

സാഫോ- 2


File:Leon Perrault - Sapho.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ഈ തറിയിലിനി നെയ്യുക വയ്യമ്മേ.
അവനോടുള്ള പ്രേമമെന്റെ കണ്ണു മൂടുമ്പോൾ
കാണുന്നില്ല ഞാനൂടും പാവും.

*

യൗവനമേ, യൗവനമേ,
എന്നെ വിട്ടെങ്ങു പോയി നീ?
ഒരുനാളു,മൊരുനാളുമിനി
എന്നിലേക്കു മടങ്ങില്ല നീ.

*

മാനമിറങ്ങി വരുന്നു കാമൻ,
ചെമ്പട്ടിന്റെ കഞ്ചുകമൂരിയെറിഞ്ഞും...

*

ആപ്പിൾമരത്തിന്നുയരച്ചില്ലയിൽ
വിളഞ്ഞു തുടുത്തൊരാപ്പിൾപ്പഴം-
കാണാതെപോയതോ?
അല്ല, കൈയെത്താതെപോയത്.

*

എന്തിനോടുപമിയ്ക്കും,
നിന്നെ ഞാൻ പ്രിയനേ?
മുളംകൂമ്പു പോലെ നീ,
നേർത്തും വിളർത്തും.

*

മാനത്തു വെള്ളി വിതറി
മോഹനചന്ദ്രനെത്തുമ്പോൾ
നാണിച്ചു കണ്ണുപൊത്തുന്നു
നക്ഷത്രങ്ങൾ.

*

ദേവോപമനവൻ,
നിനക്കെതിരെയിരിക്കുന്നവൻ,
നിന്റെ ചുണ്ടിന്റെ മാധുര്യത്തിനു
കാതോർത്തിരിക്കുന്നവൻ.

അവന്റെ ചിരി കേൾക്കുമ്പോൾ
എന്റെ നെഞ്ചു പിടയ്ക്കുന്നു,
അവൻ മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ
എന്റെ നാവിറങ്ങുന്നു,
കാളുന്ന തീയെന്റെയുടലെരിയ്ക്കുന്നു,
എന്റെ കണ്ണുകളിരുട്ടടയ്ക്കുന്നു,
എന്റെ കാതുകൾ കൊട്ടിയടയ്ക്കുന്നു,
ഞാൻ വിയർത്തുകുളിയ്ക്കുന്നു,
ഒരു വിറയെന്നിലൂടെപ്പായുന്നു,
വേനലിൽ പുല്ലു പോലെ ഞാൻ വിളറുന്നു.
മരണമടുത്തവളെപ്പോലെയാകുന്നു ഞാൻ.

*

വസന്തകാലസന്ധ്യയ്ക്ക്
പൂർണ്ണചന്ദ്രനുദിയ്ക്കുമ്പോൾ
ബാലികമാർ വട്ടമിരിയ്ക്കുന്നു
ബലിപീഠത്തിനു ചുറ്റുമെന്നപോലെ.

*

വെറും നിശ്വാസങ്ങളെങ്കിലും
അനശ്വരങ്ങളവ,
എന്റെ ഹിതാനുവർത്തികൾ,
എന്റെ വാക്കുകൾ.

*

നീ മറന്നാലും ഞാനൊന്നു പറയട്ടെ:
നമ്മെയോർമ്മിക്കാനുണ്ടാവും
വരുംകാലത്തൊരാളെങ്കിലും.

*


link to image


Sunday, October 17, 2010

സാഫോ-1


എനിക്കു വേണ്ട തേൻ,
തേനീച്ചയും...

*

എന്റെയുടലിന്റെ കെട്ടഴിയുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ വിഷം തീണ്ടിയതിൽപ്പിന്നെ.

*

പ്രണയമെന്റെ ഹൃദയമിളക്കി
മലകളിലോക്കുമരങ്ങളെ
കാറ്റു പിടിച്ചുലയ്ക്കുമ്പോലെ.

*

അമ്മമാരാകും മുമ്പേ
തോഴിമാരായിരുന്നു
ലിറ്റോയും നയോബിയും.

*

നാമിതു രുചിയ്ക്കുക!
ഇതിൽ പാപം കാണുന്നവനോ,
അവന്റെ പ്രാണനെടുക്കട്ടെ,
ശോകവുമാത്മാനുതാപവും!

*

എന്നെ നേരെ നോക്കൂ, പ്രിയനേ!
ഞാനറിയട്ടെ,
നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ ചാരുത!

*


സാഫോ-വിക്കിപീഡിയ ലേഖനം