മുല്ലാനസ്രുദീൻകഥകൾ-8

81. ഭൂമിക്കു സമനില തെറ്റാതിരിക്കാൻ


ഒരാൾ ചോദിച്ചു:

'മുല്ലാ, രാവിലെയാകുമ്പോൾ ചിലർ ആ വഴിക്കു പോകുന്നു, ചിലർ ഈ വഴിക്കും പോകുന്നു; എന്താണു കാരണം?'

'എല്ലാവരും ഒരേ ദിക്കിലേക്കു പോയാൽ ഭൂമിക്കു നില തെറ്റില്ലേ?' മുല്ലായുടെ മറുപടി അതായിരുന്നു.
*


82. കഴുതയോടൊപ്പം ഞാനും

ഒരിക്കൽ നസ്രുദീന്റെ കഴുതയെ കാണാതെപോയി. അതിനെ നോക്കിനടക്കുന്നതിനിടയിൽ അയാൾ ദൈവത്തിനു നന്ദിയും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'എന്താ മുല്ലാ, സദാ നേരവും ഇങ്ങനെ ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നത്‌?' ആളുകൾ ചോദിച്ചു. 'കഴുതയെ കാണാതെ പോകുന്ന സമയത്ത്‌ ഞാനെങ്ങാനും അതിന്റെ പുറത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെക്കൂടി കാണാതെ പോകുമായിരുന്നില്ലേ? അങ്ങനെ സംഭവിക്കാത്തതിനു ഞാൻ ദൈവത്തിനു കടപ്പെട്ടവനുമല്ലേ?' മുല്ലാ ചോദിച്ചു.
*


83. അറിവിന്‌ വേണ്ടത്

ഒരിറാൻകാരൻ നാട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ചങ്ങാതി അയച്ച കത്തുമായി നസ്രുദീനെ കാണാനെത്തി; അയാൾക്കതൊന്നു വായിച്ചുകൊടുക്കണം. നസ്രുദീൻ നോക്കുമ്പോൾ കത്തെഴുതിയിരിക്കുന്നത്‌ പാഴ്സിയിലാണ്‌; മോശം കൈപ്പടയും.

'മറ്റാരെകൊണ്ടെങ്കിലും വായിപ്പിക്കൂ,' നസ്രുദീൻ അയാളോടു പറഞ്ഞു.

അയാൾ പക്ഷേ വിട്ടില്ല.

'നോക്ക്‌,' നസ്രുദീൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു 'ഒന്നാമത്‌ എനിക്കു പാഴ്സി അറിയില്ല. ഇനിയിത്‌ തുർക്കിയിലാണ്‌ എഴുതിയിരിക്കുന്നതെങ്കിൽപ്പോലും ഈ കൈപ്പട വച്ച്‌ എനിക്കിതു വായിക്കാൻ പറ്റില്ല.'

മറ്റേയാൾ ക്ഷുഭിതനായി.

'ഹൊ, വലിയ അങ്കിയും തലപ്പാവുമൊക്കെ വച്ചു നിൽക്കുന്നു; എന്നിട്ട്‌ ഒരു സാധാരണ കത്തു വായിക്കാനറിയില്ലത്രേ! നിങ്ങൾക്കു നാണമില്ലേ, ഹേ!'

നസ്രുദീൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ അങ്കിയും തലപ്പാവും അഴിച്ച്‌ മറ്റേയാൾക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:

'ഒരങ്കിയും തലപ്പാവും ധരിച്ചാൽ എന്തും ചെയ്യാൻ പറ്റുമെന്നാണു തന്റെ ധാരണയെങ്കിൽ ഇതാ, ഇതും വച്ചുകൊണ്ട്‌ താനാ കത്തൊന്നു വായിക്കാൻ നോക്കിയാട്ടെ.'
*


84. അതിനു തന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മ വന്നു

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ അങ്ങാടിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ കുറേ കുട്ടികൾ അയാളുടെ തൊപ്പി തട്ടിയെടുത്തു. അതു തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ അയാൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളൊന്നും ഫലം കണ്ടില്ല; ഒടുവിൽ മുല്ലാ തൊപ്പി വേണ്ടെന്നു വച്ച്‌ വീട്ടിലേക്കു പോയി.

വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഭാര്യ ചോദിച്ചു:

'മുല്ലാ, നിങ്ങളുടെ തൊപ്പിയെവിടെ?'

'എന്തു ചെയ്യാൻ, അതിനതിന്റെ കുട്ടിക്കാലം ഓർമ്മ വന്നു; അതിപ്പോൾ കുട്ടികളോടൊപ്പം വിളയാടുകയാണ്‌' മുല്ലാ പറഞ്ഞു.
*


85. അതെടുത്തു കളയൂ

'മുല്ലാ, വെട്ടിപ്പൊളിക്കുന്ന തലവേദന; എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്‌?'

'കുറച്ചുദിവസം മുമ്പ്‌ എനിക്കു വല്ലാത്തൊരു പല്ലുവേദന വന്നു; എന്തു ചെയ്തിട്ടും ഫലമുണ്ടായില്ല; ഒടുവിൽ ഞാന്‍ അതെടുത്തുകളഞ്ഞു . ഇപ്പോഴെനിക്ക്‌ യാതൊരസുഖവുമില്ല.'
*


86. ഞാനിറങ്ങുകയായിരുന്നു

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ കഴിതപ്പുറത്തുനിന്നു വീണു. കുട്ടികൾ ചുറ്റും കൂടി ആർത്തുവിളിച്ചു:

'മുല്ലാ കഴുതപ്പുറത്തുനിന്നു വീണേ! മുല്ലാ കഴുതപ്പുറത്തുനിന്നു വീണേ!'

മുല്ലാ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ തട്ടിക്കുടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു നിന്നിട്ട്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

'ഞാനേതായാലും ഇറങ്ങാൻ പോവുകയായിരുന്നല്ലോ!'
*


87. അയാൾക്കു തലയുണ്ടായിരുന്നില്ലേ?

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ ചങ്ങാതിയുമൊത്ത്‌ കടുവയെ പിടിക്കാൻ പോയി. കടുവ ഓടിച്ചെന്നു കയറിയത്‌ ഒരു ഗുഹയിൽ. കുറേ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും കടുവ പുറത്തുവരാതിരുന്നപ്പോൾ ചങ്ങാതി ഗുഹക്കുള്ളിൽ തലയിട്ടു നോക്കി. പക്ഷേ പിന്നെ ചങ്ങാതിക്ക്‌ ഒരനക്കവുമില്ല. നസ്രുദീൻ ക്ഷമകെട്ട്‌ കാലിനു പിടിച്ചുവലിച്ച്‌ അയാളെ പുറത്തേക്കിട്ടു. നോക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ തല കാണാനില്ല! നസ്രുദീൻ അയാളെ അവിടെയിട്ടിട്ട്‌ ഓടി അയാളുടെ വീട്ടിൽച്ചെന്ന് ഭാര്യയോടു ചോദിച്ചു:

'ഇന്നു കാലത്തു വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിനു തലയുണ്ടായിരുന്നോ?'
*



88. വെളിച്ചം കണ്ടു പുറത്തേക്കു വരുന്നവർ

നസ്രുദീന്റെ ഭാര്യക്കു പ്രസവവേദന തുടങ്ങി. അയാൾ അയൽക്കാരെയും പേറ്റിച്ചിയേയും വരുത്തി. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ്‌ പ്രസവമുറിയിൽ നിന്ന് അവർ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:

'മുല്ലാ, നിങ്ങൾക്കൊരു മകൻ പിറന്നു!'

മുല്ലായ്ക്കു സന്തോഷമായി.

അൽപസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പേറ്റിച്ചി വീണ്ടും വിളിച്ചു:

'മുല്ലാ, നിങ്ങൾക്കൊരു പെൺകുട്ടിയുമായി!'

ഒരഞ്ചു മിനുട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും വിളിക്കുകയായി:

'മുല്ലാ, ഇതാ ഒരു പെൺകുട്ടി കൂടി!'

മുല്ലാ നേരെ പ്രസവമുറിക്കുള്ളിൽ കടന്ന് മെഴുകുതിരി ഊതിക്കെടുത്തി.

'നിങ്ങളിതെന്താ ചെയ്യുന്നത്‌!' സ്ത്രീകൾ അമ്പരന്നുപോയി.

'അല്ല, വെളിച്ചം കണ്ട്‌ ഓരോരുത്തരിങ്ങനെ പുറത്തേക്കു വരാൻ തുടങ്ങിയാൽപ്പിന്നെ ഞാനെന്തു ചെയ്യാൻ?' മുല്ലാ ചോദിച്ചു.
*


89. മനസ്സു മണക്കുന്നവർ

ഒരുപാടുള്ളിയരിഞ്ഞിട്ട്‌, അതിൽ കുരുമുളകും പുതിനയിലയും ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ സൂപ്പിനെക്കുറിച്ചു കിനാവു കാണുകയായിരുന്നു മുല്ലാ. ഈ സമയത്ത്‌ അയൽക്കാരന്റെ മകൻ ഒരു പാത്രവും കൊണ്ട്‌ കടന്നുവന്നിട്ടു പറഞ്ഞു:

'സൂപ്പുണ്ടെങ്കിൽ കുറച്ചു കൊടുക്കാൻ അച്ഛൻ പറഞ്ഞയച്ചു.'

മുല്ലായ്ക്കു ചിരി വന്നു:

'എന്റെ അയൽക്കാർ എന്റെ മനസ്സിലുള്ളതു പോലും മണത്തറിയും!'
*


90. എത്ര ദൂരം?

ഒരു ദിവസം രാത്രി കിടക്കുമ്പോൾ ഭാര്യ മുല്ലായോടു പറഞ്ഞു:

'ഒന്നു ദൂരെമാറിക്കിടന്നൂടേ!'

മുല്ലാ എഴുന്നേറ്റ്‌ ചെരുപ്പും വലിച്ചുകേറ്റി തെരുവിലേക്കിറങ്ങിനടന്നു. ഒരു രണ്ടു മണിക്കൂർ നടന്നപ്പോൾ എതിരെ ഒരു ചങ്ങാതി വരുന്നു.

കുശലപ്രശ്നങ്ങൾക്കു ശേഷം മുല്ലാ അയാളോടു പറഞ്ഞു:

'നാട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ എന്റെ വീട്ടിലും ഒന്നു കയറണം; എന്നിട്ട്‌ എന്റെ ഭാര്യയോടു ചോദിക്കുക, ഞാൻ ഇത്ര ദൂരെപ്പോയാൽ മതിയോയെന്ന്.'
*






'

ആന്‍ഡേഴ്സണ്‍ - മാന്ത്രിക തീപ്പെട്ടി

Andersen -Tinderbox

Publish at Scribd or explore others: Creative Writing malayalam tales

മുല്ലാനസ്രുദീൻകഥകൾ-7

71. മുല്ലാ രാജാവിനെ കണ്ടവിധം

നസ്രുദീൻ രാജാധാനിയിൽ പോയി തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ നാട്ടുകാർ ചുറ്റും കൂടി വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി. 'രാജാവെന്നോടു സംസാരിച്ചുവെന്നേ ഞാനിപ്പോൾ പറയുന്നുള്ളു,' മുല്ലാ ഒന്നും വിട്ടുപറയാൻ തയാറായില്ല. രാജാവു മുല്ലായോടു സംസാരിച്ചുവെന്ന അത്ഭുതവാർത്ത പരത്താനായി നാട്ടുകാർ പാഞ്ഞു. ഒരാൾ മാത്രം പോയില്ല; അയാൾക്കു കൂടുതൽ വിശേഷങ്ങൾ അറിയണം. 'അല്ല മുല്ലാ, രാജാവു തന്നോടെന്താ പറഞ്ഞത്‌?' 'ഓ അതോ, രാജാവു പറഞ്ഞതിതാണ്‌-'വഴിയിൽ നിന്നു മാറെടോ!'
*


72. രണ്ടും ശരി, മൂന്നാമതൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതും ശരി

അന്നത്തേക്ക്‌ നസ്രുദീനാണു ന്യായാധിപൻ. മുല്ലാ ഗൗരവത്തോടെ ആദ്യത്തെ കേസു വിളിച്ചു.

'താൻ പറഞ്ഞതു ശരി,' വാദിഭാഗത്തിനു പറയാനുള്ളതു കേട്ടിട്ടു മുല്ലാ പറഞ്ഞു.

'താൻ പറഞ്ഞതു ശരി,' മറുഭാഗത്തിന്റെ വാദവും മുല്ലാ ശരിവച്ചു.

'അതെങ്ങനെ, ഇരുപക്ഷവും ഒരേപോലെ ശരിയാവുന്നതെങ്ങനെ?' കേട്ടിരുന്നവരിൽ ഒരാൾ ചോദിച്ചു.

'താൻ പറഞ്ഞതും ശരി,' മുല്ലാ അതും ശരിവച്ചു.
*


73. മരിച്ചതാര്‌?

ശവഘോഷയാത്ര കടന്നുപോവുമ്പോൾ മരിച്ചതാരെന്ന് ആരോ നസ്രുദീനോടന്വേഷിച്ചു. 'ആരാണെന്നത്ര പിടിയില്ല,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'എന്തായാലും ആ പെട്ടിയിൽ കിടക്കുന്നായാളായിരിക്കണം.'
*


74. കള്ളൻ കട്ട ഒട്ടകം

'കള്ളൻ! കള്ളൻ! എന്റെ ഒട്ടകത്തെ ആരോ മോഷ്ടിച്ചു!' നസ്രുദീൻ വിളിച്ചുകൂവി. ബഹളം ഒന്നടങ്ങിയപ്പോൾ ആരോ ചോദിച്ചു, 'നസ്രുദീനേ, തനിക്കെവിടെയാ ഒട്ടകം?' 'ശ്‌ മിണ്ടാതിരിക്ക്‌! കള്ളൻ അതറിയാതെ ഒട്ടകത്തെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നാലോ!'
*


75. ഇരുകരകൾ

നസ്രുദീൻ പുഴക്കരെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആരോ അക്കരെനിന്നു വിളിച്ചുചോദിച്ചു, 'ഹേയ്‌, ഞാനെങ്ങനെയാ അക്കരെയെത്തുന്നത്‌?'

'താൻ അക്കരെത്തന്നെയാണല്ലോ!' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു.
*


76. സത്യം

'ദൈവം സത്യമാണോ?'

'എല്ലാം സത്യമാണ്‌' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു.

'ശരിയല്ലാത്തവയും?'

'അവയും.'

'അതെങ്ങനെ ശരിയാവാൻ?'

'അതൊന്നുമെനിക്കറിയില്ല; ഞാനല്ല അങ്ങനെയാക്കിയത്‌.'
*


77. പറഞ്ഞതു നുണയാണെങ്കിലു,

നസ്രുദീനും കൂട്ടുകാരും കൂടി നാട്ടുകാരെ ഒന്നു കളിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ അങ്ങാടിയിൽച്ചെന്ന് ഇന്ന സ്ഥലത്ത്‌ ഒരു സ്വർണ്ണഖനിയുണ്ടെന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. അതു കേൾക്കേണ്ട താമസം, നാട്ടുകാർ ഒന്നൊഴിയാതെ അങ്ങോട്ടു പാഞ്ഞു. ഇതുകണ്ട്‌ നസ്രുദീനും പിന്നാലെ പാഞ്ഞു. താനെന്താണീ ചെയ്യുന്നതെന്ന് കൂട്ടുകാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ അയാൾ പറഞ്ഞതിതാണ്‌: 'ഇത്രയധികം ആൾക്കാർക്കു വിശ്വാസമായ സ്ഥിതിക്ക്‌ അതെങ്ങാനും സത്യമായാലോ!'
*


78. അന്തിമാഭിലാഷം

നസ്രുദീനും ചങ്ങാതിമാരും മരണത്തെക്കുറിച്ചു ചർച്ചചെയ്യുകയായിരുന്നു: 'നിങ്ങൾ ചത്തു പെട്ടിയിൽക്കിടക്കുകയാണ്‌; കൂട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളും ചുറ്റും കൂടിനിന്നു വിലപിക്കുകന്നു; അവരെന്തു പറയുന്നതു കേൾക്കണമെന്നാണ്‌ തന്റെ ആഗ്രഹം?'

'അദ്ദേഹം എത്ര വലിയൊരു വൈദ്യരായിരുന്നുവെന്ന് അവർ പറഞ്ഞുകേൾക്കാനാണ്‌ എനിക്കാഗ്രഹം,' ഒരാൾ പറഞ്ഞു.

'എത്രയോ പേരുടെ കണ്ണുതെളിയിച്ച ഒരു ഗുരുവാണീ കിടക്കുന്നതെന്ന് എന്നെക്കുറിച്ചു പറയണമെന്നാണെനിക്ക്‌,' മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു.

'നോക്ക്‌, അയാളനങ്ങുന്നു! എന്നു കേൾക്കാനാണ്‌ എന്റെയാഗ്രഹം,' നസ്രുദീൻ തന്റെ അഭിലാഷവും വ്യക്തമാക്കി.
*


79. വിശ്വാസം മലയെ ഇളക്കും

തന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച്‌ വീമ്പുപറയുകയായിരുന്നു മുല്ലാ.

'എങ്കിൽ തന്റെ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട്‌ ആ മലയെ ഒന്നിളക്കാമോ?' ഒരവിശ്വാസി ചോദിച്ചു.

മുല്ലാ മുട്ടുകാലിൽ വീണ്‌ പ്രാർത്ഥിച്ചു, ഉൽക്കടമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു; പക്ഷേ മല ഇളകിയില്ല. വീണ്ടും പ്രാർത്ഥിച്ചു, മല അനങ്ങിയില്ല.

ഒടുവിൽ മുല്ലാ എഴുന്നേറ്റ്‌ മലയ്ക്കടുത്തേക്കു നടന്നു. 'ഞാൻ അഹംഭാവമൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യനാണ്‌; മല എന്റെയടുത്തേക്കു വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ മലയുടെയടുത്തേക്കു ചെല്ലും.'
*


80. കടം

നസ്രുദീൻ അങ്ങാടിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ ഒരു കടക്കാരൻ അയാളെ പിടിച്ചുനിർത്തി തനിക്കു കിട്ടാനുള്ള കാശിന്റെ കാര്യവും പറഞ്ഞു വഴക്കിട്ടു.

'എന്റെ ചങ്ങാതീ, ഞാൻ തനിക്ക്‌ എന്തു തരാനുണ്ട്‌?' നസ്രുദീൻ ചോദിച്ചു.

'എഴുപത്തഞ്ചു രൂപ.'

'അതു ശരി,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'മുപ്പത്തഞ്ചു രൂപ തനിക്കു ഞാൻ അടുത്ത മാസം തരാമെന്നു വിചാരിക്കുന്നുണ്ട്‌; അതിനടുത്ത മാസം മുപ്പത്തഞ്ചു രൂപയും തരുന്നുണ്ട്‌. എന്നുവച്ചാൽ അഞ്ചു രൂപയേ തനിക്കു ഞാൻ കടമുള്ളു. വെറും അഞ്ചു രൂപയ്ക്ക്‌ ഇത്രയും ആൾക്കാരുടെ മുന്നിൽ വച്ച്‌ എന്നെ അപമാനിക്കാൻ തനിക്കൊരു നാണവുമുണ്ടായില്ലല്ലോ!'
*

അരിയോള - സ്വിച്ച്മാന്‍

Ariyola -Switchman

Publish at Scribd or explore others: Short Stories Creative Writing malayalam ariyola

മുല്ലാനസ്രുദീൻകഥകൾ-6

63. വിപണിയുടെ തന്ത്രങ്ങൾ

നസ്രുദീൻ പുതുവസ്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങാൻ കടയിൽ ചെന്നു. ആദ്യം ഒരു കാലുറയെടുത്തു നോക്കി; അതിഷ്ടപ്പെടാത്തതുകൊണ്ട്‌ സംഗതി തിരിച്ചുകൊടുത്തു. പിന്നെ ഒരു കുപ്പായമെടുത്തു നോക്കി. അതു ശരിക്കു ബോധിച്ചു. കുപ്പായവുമെടുത്തുകൊണ്ട്‌ ആൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കടക്കാരൻ പിന്നാലെ ചെന്നു:

'കുപ്പായത്തിന്റെ കാശു തന്നില്ലല്ലോ, മുല്ലാ!'

'അതിനു ഞാനൊരു കാലുറ തന്നില്ലേ?' നസ്രുദീൻ ചോദിച്ചു.

'ശരി, പക്ഷേ അതിന്റെ വിലയും തന്നിട്ടില്ല!'

'ഹ, അതെങ്ങനെ! വാങ്ങാത്ത ഒന്നിനു വില തരാൻ ഞാനെന്താ അത്ര വിഡ്ഡിയാണോ!'
*


64. വിട്ടുപഠിക്കൽ

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ ഒരു ഓടക്കുഴൽവായനക്കാരനെ കാണാൻ പോയി;ഓടക്കുഴൽ പഠിക്കാൻ ഒരു പൂതി.

'ഓടക്കുഴൽ പഠിക്കാൻ എന്തു ചെലവു വരും?' നസ്രുദീൻ അന്വേഷിച്ചു.

'ആദ്യപാഠത്തിന്‌ മുന്നൂറു വെള്ളി; രണ്ടാമത്തതിന്‌ നൂറു വെള്ളിയും,' ഓടക്കുഴൽവായനക്കാരൻ പറഞ്ഞു.

'അതു നന്നായി,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'നമുക്കു രണ്ടാമത്തെ പാഠം തൊട്ടു തുടങ്ങാം; 'പണ്ടു ഞാൻ ആടുമേച്ചിലുകാരനായിരുന്നപ്പോൾ പീപ്പി വിളിച്ചു കുറച്ചു പരിചയമൊക്കെയുണ്ട്‌; അതൊക്കെ മതിയല്ലോ, പോരേ?'
*



65. എന്റെ ലോകാവസാനം

ലോകാവസാനം എന്നാണുണ്ടാവുകയെന്നന്വേഷിച്ച്‌ കുറേ പണ്ഡിതന്മാർ അങ്ങുമിങ്ങും നടന്നു; എങ്ങുനിന്നും കൃത്യമായ ഒരുത്തരം ലഭിക്കാത്തതുകൊണ്ട്‌ അവർ ഒടുവിൽ നസ്രുദീനെ ചെന്നുകണ്ടു.

'ലോകവസാനം എന്നാണുണ്ടാവുകയെന്ന് തനിക്കെന്തെങ്കിലും ഊഹമുണ്ടോ?'

'അതിനെന്താ സംശയം?' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'ഞാൻ മരിക്കുന്ന ദിവസം ലോകവും അവസാനിക്കും.'

'താൻ മരിക്കുന്നന്നോ? തനിക്കത്ര തീർച്ചയാണോ?'

'എല്ലാവർക്കുമില്ലെങ്കിലും എനിക്കെങ്കിലും അന്നു ലോകാവസാനമായിരിക്കുമല്ലോ!'
*


66. ജീവനും മരണവും നിങ്ങളുടെ കൈയിൽ

രണ്ടു കുട്ടികൾ ഒരു കിളിയെപ്പിടിച്ചു കൈയ്ക്കുള്ളിൽ വച്ചുകൊണ്ട്‌ നസ്രുദീനെ ചെന്നുകണ്ടു. അതിനു ജീവനുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് അയാളോടു ചോദിക്കണം; ജീവനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാൽ അവർ അതിനെ കൈക്കുള്ളിലിട്ടു ഞെരിച്ചുകൊല്ലും; നസ്രുദിൻ പറഞ്ഞതു തെറ്റാവും; ഇനിയല്ല, ചത്തതാണെന്നാണ്‌ അയാൾ പറയുന്നതെങ്കിൽ അവർ അതിനെ കൈക്കുള്ളിൽ നിന്നു പറത്തിവിടൂകയും ചെയ്യും. അപ്പോഴും നസ്രുദീൻ തോറ്റു.

'മുല്ലാ, ഞങ്ങളുടെ കൈയിലുള്ളതിനു ജീവനുണ്ടോ ഇല്ലയോ?'

മുല്ലാ ഒന്നാലോചിച്ചു.

'അതു നിങ്ങളുടെ കൈകളിലാണെന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളേ!'
*


67. വിധിയുടെ ന്യായം


നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ തന്റെ ഗ്രാമത്തിലെ ന്യായാധിപനായിരിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾ മുഷിഞ്ഞ വേഷത്തിൽ ഓടിക്കിതച്ചെത്തി'

'ഈ ഗ്രാമത്തിനു തൊട്ടുപുറത്തുവച്ച്‌ ഒരുത്തനെന്നെ പിടിച്ചുപറിച്ചു,' അയാൾ വിളിച്ചുകൂവി. 'ഈ ഗ്രാമത്തിലെ ഏതോ ഒരുത്തനണതു ചെയ്തത്‌. എന്റെ കുപ്പായവും വാളും ചെരുപ്പും വരെ അവൻ കൊണ്ടുപോയി. അവനെ കണ്ടുപിടിച്ചു ശിക്ഷിക്കണം.'

'അതൊക്കെ ശരി,' മുല്ലാ പറഞ്ഞു. 'അവൻ നിങ്ങളുടെ അടിയുടുപ്പ്‌ കൊണ്ടുപോയില്ലേ? അതിപ്പോഴും ദേഹത്തുണ്ടല്ലോ. '

'ഇല്ല, അതവനെടുത്തില്ല.'

'അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ നിങ്ങളെ പിടിച്ചുപറിച്ചവൻ ഈ നാട്ടിലുള്ളവനാവാൻ വഴിയില്ല,' നസ്രുദീൻ തന്റെ വിധി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 'ഇവിടുള്ളവർ എന്തു ചെയ്താലും അതു വെടിപ്പായിട്ടു ചെയ്യും. നിങ്ങളുടെ കേസ്‌ തള്ളിയിരിക്കുന്നു!'
*



68. വാളു കൊണ്ടുള്ള ഉപയോഗം

'താനെങ്ങോട്ടു പോകുന്നു, മുല്ലാ?'

'പട്ടണത്തിലേക്കൊന്നു പോകണം.'

'എന്നാൽ കഴുതയെ വീട്ടിൽ നിർത്തിയിട്ടു പോ; വഴി നിറയെ കവർച്ചക്കാരാണ്‌; തന്റെ കഴുത പോകും.'

മുല്ലാ ആലോചിച്ചപ്പോൾ കഴുതയെ വീട്ടിൽ നിന്നു വേണമെങ്കിലും കട്ടുകൊണ്ടുപോകാവുന്നതേയുള്ളു. അതിലും ഭേദം പട്ടണത്തിലേക്കു കഴുതപ്പുറത്തു പോവുക തന്നെ.

മുല്ലാ പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ച സ്ഥിതിക്ക്‌ ആവശ്യം വന്നാൽ ഉപയോഗിക്കാനായി ഒരു ചങ്ങാതി ഒരു വാളും അയാൾക്കു കൊടുത്തു.

അങ്ങനെ പോകുമ്പോൾ വിജനമായ ഒരു സ്ഥലത്തു വച്ച്‌ എതിരെ ഒരാളു വരുന്നതു മുല്ലാ കണ്ടു. 'ഇതു കവർച്ചക്കാർ ആയിരിക്കും,' മുല്ലാ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കാവുന്ന ദൂരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ അയാൾ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:

'ഇതാ, ഈ വാളെടുത്തോ, കഴുതയെ കൊണ്ടുപോകരുത്‌.'

വന്നയാൾ ഒരു വെറും യാത്രക്കാരനായിരുന്നു. മുല്ലായുടെ വാഗ്ദാനം കേട്ട്‌ അയാൾ ഒന്നമ്പരന്നുപോയെങ്കിലും കിട്ടിയ ഭാഗ്യം അയാൾ നിരസിക്കാൻ പോയില്ല.

തിരിച്ചു വീട്ടിലെത്തി മുല്ലാ തന്റെ ചങ്ങാതിയോട്‌ യാത്രയിലെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുകയായിരുന്നു:

'താൻ പറഞ്ഞതു ശരിയായിരുന്നു. വാളെടുത്തതു കാര്യമായി. അതു കാരണം എന്റെ കഴുത നഷ്ടമായില്ല.'
*


69. മനസ്സാന്നിധ്യമെന്നാൽ

നസ്രുദീനും ഒരു ചങ്ങാതിയും കൂടി ഒരു ഭക്ഷണശാലയിൽ കയറി; കൈയിൽ കാശു കുറവായതു കൊണ്ട്‌ ഒരു പാത്രം വഴുതനങ്ങ വാങ്ങി പങ്കു വയ്ക്കാമെന്നായിരുന്നു തീരുമാനം.

പക്ഷേ വഴുതനങ്ങ പുഴുങ്ങണോ അതോ വാട്ടണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ രണ്ടു പേർഉം തമ്മിൽ തർക്കമായി. ഒടുവിൽ വിശന്നു വശം കെട്ട നസ്രുദീൻ തന്നെ വഴങ്ങിക്കൊടുത്തു: വാട്ടിയതായിക്കോട്ടെ.

ഇതിനിടയിൽ കൂട്ടുകാരനെന്തോ അസ്വാസഥ്യം തോന്നി കുഴഞ്ഞുവീണു; ആൾ മരിച്ചുപോകുമെന്നു കണ്ടിട്ടു തോന്നിപ്പോയി. നസ്രുദീൻ ചാടിയെണീറ്റു.

'താനെങ്ങോട്ടു പോകുന്നു? വൈദ്യരെ വിളിക്കാനോ?' ആരോ ചോദിച്ചു.

'എവിടെ!' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'വഴുതനങ്ങ പുഴുങ്ങിയാൽ മതിയെന്നു പറയാൻ പോവുകയായിരുന്നു ഞാൻ.'
*


70. തൈരുകുളം

മുല്ലാ കുളത്തിനരികിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരിക്കുന്നത്‌ ആരോ കണ്ടു.

'മുല്ലാ, താനവിടെ എന്തെടുക്കുന്നു?'

'തൈരുണ്ടാക്കുകയാണ്‌.'

'അതു ശരി, കുളത്തിൽ ഉറയൊഴിച്ചാൽ തൈരുണ്ടാകുമോ?'

'ഇല്ലെന്ന് എനിക്കുമറിയാം. എന്നാലും ഒന്നു ശ്രമിച്ചുനോക്കാമല്ലോ? ഒരുവേള ഫലിച്ചാലോ. ഒരു കുളം തൈര്‌: എങ്ങനെയുണ്ടാവും!'
*

മുല്ലാനസ്രുദീൻകഥകൾ-5

57. ഞാനാര്‌?

ഒരു നീണ്ടയാത്രയ്ക്കൊടുവിൽ നസ്രുദീൻ ബാഗ്ദാദിലെത്തിപ്പെട്ടു. ഇത്ര വലിയ ഒരു സ്ഥലം ആൾ ആദ്യമായിട്ടു കാണുകയാണ്‌; തിരക്കു കണ്ടിട്ട്‌ നസ്രുദീന്റെ തല തിരിഞ്ഞു.

"ഈ തിരക്കിനിടയിൽ ആളുകളെങ്ങനെയാണ്‌ പരസ്പരം മാറിപ്പോകാതിരിക്കുന്നത്‌!' അയാൾ ഓർക്കുകയായിരുന്നു. 'ഞാനെന്തായാലും എന്നെ മറക്കാൻ പാടില്ല; അല്ലെങ്കിൽ എന്നെ കാണാതെ പോകും.'

അയാൾ നേരെ സത്രത്തിലേക്കു ചെന്നു. തനിക്കു കിട്ടിയ കട്ടിലിനു തൊട്ടടുത്ത്‌ മറ്റൊരാൾ കിടപ്പുണ്ട്‌. ഒന്നു മയങ്ങിയാൽക്കൊള്ളാമെന്നു നസ്രുദീനു തോന്നി; പക്ഷേ ഒരു പ്രശ്നം: ഉണരുമ്പോൾ തന്നെ എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിക്കും.

നസ്രുദീൻ മറ്റേയാളിനു മുന്നിൽ ഈ പ്രശ്നം അവതരിപ്പിച്ചു.

'അതു വളരെ എളുപ്പമല്ലേ,' അയാൾ പറഞ്ഞു. 'ഈ ചുവന്ന തുണി തന്റെ കാലിൽ കെട്ടിയിട്ട്‌ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നോളൂ. ഉണരുമ്പോൾ ആരുടെ കാലിലാണ്‌ ചുവന്ന തുണിയെന്നു നോക്കിയാൽ മതി, അതു നിങ്ങളായിരിക്കും.'

'തന്നെ സമ്മതിച്ചു,' നസ്രുദീൻ അയാളെ അഭിനന്ദിച്ചു.

രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ്‌ നസ്രുദീൻ എഴുന്നേറ്റു. ചുവന്ന തുണി നോക്കിയപ്പോൾ അതു പക്ഷേ മറ്റേയാളുടെ കാലിലാണു കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്‌. അപ്പോൾ അതു ഞാനായിരിക്കണം,അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. വിരണ്ടുപോയ നസ്രുദീൻ മറ്റേയാളെ കുലുക്കിയുണർത്തി. 'എഴുന്നേൽക്ക്‌, എഴുന്നേൽക്ക്‌! ആകെ കുഴപ്പമായി! താൻ പറഞ്ഞതുപോലെയൊന്നുമല്ല നടന്നത്‌!'

അയാൾ എഴുന്നേറ്റ്‌ കാര്യമെന്താണെന്നന്വേഷിച്ചു. നസ്രുദീൻ ചുവന്ന തുണി ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു: 'തന്റെ കാലിൽ ചുവന്ന തുണി കെട്ടിയിരിക്കുന്നതു കൊണ്ട്‌ താൻ ഞാനാണെന്ന് എനിക്കു പറയാം; പക്ഷേ താനാണ്‌ ഞാനെങ്കിൽ, എന്റെ ദൈവമേ ഞാനെവിടെ?'
*


58. ശകുനം

രാജാവ്‌ അന്നെഴുന്നേറ്റത്‌ ഇടംതിരിഞ്ഞാണ്‌; ആൾ ആകെ ദേഷ്യത്തിലാണ്‌. നായാട്ടിനിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ്‌ എതിരെ നസ്രുദീൻ വരുന്നതു കണ്ടത്‌.

'നായാട്ടിനു പോകുമ്പോൾ മുല്ലാമാരെ കാണുന്നതു ശകുനപ്പിഴയാണ്‌,' രാജാവ്‌ ദേഷ്യം കൊണ്ടലറി. 'അടിച്ചോടിക്കയാളെ!'

നസ്രുദീന്‌ പൊതിരെ തല്ലു കിട്ടി.

പക്ഷേ രാജാവിന്റെ നായാട്ട്‌ അന്നു ഗംഭീരമായി.

അദ്ദേഹം നസ്രുദീന്‌ ആളയച്ചു.

'തന്നെ തല്ലിയതു മോശമായി, മുല്ലാ,' രാജാവ്‌ ക്ഷമ ചോദിച്ചു. 'താനെനിക്കൊരു ദുശ്ശകുനമായിരിക്കുമെന്നാണു ഞാൻ കരുത്തിയത്‌. പക്ഷേ അങ്ങനെയല്ല സംഭവിച്ചത്‌.'

'ഞാൻ ഒരു ദുശ്ശകുനമാണെന്ന് അങ്ങു കരുതിയെന്നോ!' മുല്ല ചോദിച്ചു. 'എന്നെ കണ്ടിട്ട്‌ അങ്ങേയ്ക്കു കിട്ടിയത്‌ കൂട നിറയെ മൃഗങ്ങളെ; അങ്ങയെ കണ്ടിട്ട്‌ എനിക്കു കിട്ടിയതോ, പൊതിരെ തല്ലും! ആര്‌ ആർക്കാണു ദുശ്ശകുനമായത്‌?'
*


59. ഒരു നല്ല ശീലം

'നസ്രുദീനേ, മോനേ, രാവിലേ എഴുന്നേൽക്കെടാ.'

'അതെന്തിനാണച്ഛാ?'

'അതൊരു നല്ല ശീലമാണെടാ. പണ്ടൊരു ദിവസം ഞാൻ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ പോയതാണ്‌. വഴിയിൽക്കിടന്ന് ഒരു ചാക്കു പൊന്നാണ്‌ അന്നെനിക്കു കിട്ടിയത്‌.'

എങ്കിലച്ഛാ, അച്ഛൻ പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. അതു നഷ്ടപ്പെട്ടയാൾ അച്ഛനേക്കാൾ നേരത്തേ എഴുനേറ്റയാളായിരിക്കണം.'
*


60. കടലിന്റെ പ്രതാപം

വെള്ളനുരകൾ തലയിലണിഞ്ഞ നീലത്തിരകൾ പാറക്കെട്ടിൽ ആഞ്ഞടിക്കുകയായിരുന്നു. ആദ്യമായി കടലു കാണുന്ന നസ്രുദീൻ ആ കാഴ്ചയിൽ വ്യാമുഗ്ധനായിപ്പോയി.

അയാൾ അടുത്തുചെന്ന് ഒരു കുമ്പിൾ വെള്ളം കോരി വായിലൊഴിച്ചു.

'ഇത്രയൊക്കെ മട്ടും പ്രാതാപവുമൊക്കെ കാണിച്ചിട്ട്‌ വായിൽ വയ്ക്കാൻ കൊള്ളില്ലെന്നു വന്നാലോ!' നസ്രുദീൻ കടലിനെ പ്‌രാകി.
*


61. അതു നിങ്ങളുടെ ചുമതല

നസ്രുദീൻ മാത്രം യാത്രക്കാരനായിട്ടുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കപ്പൽ കൊടുങ്കാറ്റിൽപ്പെട്ടു. എന്തൊക്കെച്ചെയ്തിട്ടും കപ്പൽ രക്ഷിക്കാനാവില്ലെന്നു വന്നപ്പോൾ കപ്പിത്താനും മറ്റു ജോലിക്കാരും മുട്ടുകാലിൽ വീണ്‌ പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി. നസ്രുദീനു പക്ഷേ കുലുക്കമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. കപ്പിത്താൻ കണ്ണു തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ കണ്ടത്‌ നസ്രുദീൻ അവരുടെ പ്രാർത്ഥനയും വീക്ഷിച്ചു നിൽക്കുന്നതാണ്‌. അയാൾ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്‌ അലറി: 'മുല്ലായാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ട്‌ നിങ്ങൾക്കെന്താ ഞങ്ങളോടൊപ്പം പ്രാർത്ഥിച്ചുകൂടേ?' നസ്രുദീൻ അനങ്ങിയില്ല. 'ഞാൻ വെറുമൊരു യാത്രക്കാരൻ. കപ്പലിന്റെ രക്ഷയൊക്കെ നിങ്ങളുടെ മാത്രം ചുമതല, എന്റെയല്ല. '
*


62. തലപ്പാവിന്റെ വില

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ മനോഹരമായ ഒരു തലപ്പാവും വച്ചുകൊണ്ട്‌ രാജസഭയിലെത്തി. രാജാവിനു തലപ്പാവിഷ്ടമാകുമെന്നും അതദ്ദേഹത്തിനു വിൽക്കാമെന്നുമായിരുന്നു അയാളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ.

'ആ തലപ്പാവിന്‌ എന്തു കൊടുത്തു, നസ്രുദീനേ?' രാജാവു ചോദിച്ചു.

'ഒരായിരം വരാഹൻ, തിരുമനസ്സേ.'

നസ്രുദീന്റെ കളി മനസ്സിലാക്കിയ ദിവാൻ രാജാവിന്റെ ചെവിയിൽ ഇങ്ങനെ മന്ത്രിച്ചു: 'ആ തലപ്പാവിന്‌ അത്രയും കൊടുത്തവൻ ഒരു മണ്ടനായിരിക്കണം.'

'രാജാവു ചോദിച്ചു: 'താനെന്തിനാ അത്രയും കൊടുത്ത്‌ അതു വാങ്ങിയത്‌? ആയിരം വരാഹൻ വിലയുള്ള ഒരു തലപ്പാവിനെക്കുറിച്ച്‌ ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണു കേൾക്കുന്നത്‌.'

'തിരുമനസ്സേ, ലോകത്തൊരു രാജാവേ അങ്ങനെയൊരു തലപ്പാവു വാങ്ങൂ എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്‌ ഞാനതു വാങ്ങിയത്‌.'

ആ പ്രശംശ കേട്ടു സന്തുഷ്ടനായ രാജാവ്‌ നസ്രുദീന്‌ രണ്ടായിരം വരാഹൻ കൊടുത്ത്‌ തലപ്പാവ്‌ സ്വന്തമാക്കി.

'നിങ്ങൾക്ക്‌ തലപ്പാവുകളുടെ വിലയെക്കുറിച്ചൊക്കെ അറിയാമായിരിക്കും,' നസ്രുദീൻ പിന്നീട്‌ ദിവാനോടു പറഞ്ഞു. 'പക്ഷേ എനിക്ക്‌ രാജാക്കന്മാരുടെ ദൗർബല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിയാം.'
*

മുല്ലാനസ്രുദീൻകഥകൾ-4

44. വിലകൂടിയ ചോദ്യങ്ങൾ


നസ്രുദീൻ വീട്ടിനു മുന്നിൽ ഇങ്ങനെയൊരു പരസ്യപ്പലക സ്ഥാപിച്ചു:"ഏതു വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും രണ്ടു ചോദ്യം ചോദിക്കാം, വെറും നൂറു വെള്ളിനാണയം മാത്രം!"

അത്യാവശ്യമായി രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ അറിയാനുണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ നാണയങ്ങൾ എണ്ണിക്കൊടുത്തുകൊണ്ട്‌ നസ്രുദീനോടു ചോദിച്ചു; 'രണ്ടു ചോദ്യത്തിന്‌ നൂറു നാണയം അൽപം കൂടുതലല്ലേ, നസ്രുദീനേ?'

'അതെ,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'അടുത്ത ചോദ്യം?'
*



45. അതിഥി വിശിഷ്ടനാവുന്നതെപ്പോൾ

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ വലിയൊരു വീട്ടിൽ വിരുന്നിനു പോയി. ആൾ മുഷിഞ്ഞ വേഷത്തിലായതുകൊണ്ട്‌ പടിക്കൽ വച്ചേ അയാളെ പറഞ്ഞുവിട്ടു. നസ്രുദീൻ നേരേ വീട്ടിലേക്കോടി തന്റെ ഏറ്റവും നല്ല പട്ടുകുപ്പായവുമെടുത്തിട്ട്‌ വീണ്ടും ചെന്നു. ഇത്തവണ പക്ഷേ വീട്ടുകാരൻ തന്നെ ഇറങ്ങിവന്ന് നസ്രുദീനെ സ്വീകരിച്ചാനയിക്കുകയും വിരുന്നുമേശയ്ക്കു മുന്നിൽ പ്രഥമസ്ഥാനം നൽകുകയും ചെയ്തു. വിഭവങ്ങൾ വിളമ്പിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നസ്രുദീൻ ഒരു കരണ്ടി കൊണ്ട്‌ അതിൽ അൽപമെടുത്ത്‌ തന്റെ കുപ്പായത്തിനുള്ളിലേക്കിട്ടു: 'ഇതു നിനക്കാണെന്റെ കുപ്പായമേ! ഇന്നത്തെ വിശിഷ്ടാതിഥി ഞാനല്ല, നീയാണ്‌!'


46. അന്നും ഇന്നും ഒന്നുതന്നെ

യൗവനത്തെയും വാർദ്ധക്യത്തെയും കുറിച്ചു ചർച്ചചെയ്യുകയായിരുന്നു നസ്രുദീൻ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു സംഘം. പ്രായമാകുന്നതോടെ മനുഷ്യന്റെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുകയാണെന്ന കാര്യത്തിൽ ആർക്കും സംശയമുണ്ടായില്ല, നസ്രുദീൻ ഒരാൾ ഒഴികെ.

'ഞാൻ വിയോജിക്കുന്നു,'നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'ഈ പ്രായത്തിലും ചെറുപ്പത്തിലെ അതേ ശക്തി എനിക്കുണ്ട്‌.'

'താനെന്താ നസ്രുദീനേ, പറയുന്നത്‌?' ആരോ ചോദിച്ചു.

"എന്റെ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു വലിയ പാറക്കല്ലു കിടപ്പുണ്ട്‌,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'അതവിടെനിന്ന് ഒന്നു മാറ്റിയിടാൻ എന്റെ ചെറുപ്പകാലത്ത്‌ ഞാൻ കുറേ ശ്രമിച്ചു; നടന്നില്ല. ഇന്നും എന്നെക്കൊണ്ടതു പറ്റില്ല!'
*


47. കല്ലും നായയും

നസ്രുദീൻ ഒരിക്കൽ എന്തോ കാര്യത്തിനായി പട്ടണത്തിലേക്കു പോയി. കൊടിയ മഞ്ഞുകാലം; രാതിയുമായി. ഒരു വീട്ടിലെ നായ കുരച്ചുകൊണ്ടുചെന്നു. നസ്രുദീൻ നായയെ എറിയാൻ ഒരു കല്ലു പെറുക്കിയെടുക്കാൻ നോക്കി; പക്ഷേ കല്ലിളകിയില്ല, അതു മഞ്ഞിൽ ഉറഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്‌. 'ഇതെന്തു നാടാണപ്പാ!' നസ്രുദീൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. 'കല്ലിനെ കെട്ടിയിടുക, നായയെ അഴിച്ചുംവിടുക!'
*


48. പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്ഥലം

നസ്രുദീനോട്‌ ആരോ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു:

അല്ലാ നസ്രുദീനേ, നമ്മൾ മനുഷ്യന്മാർ വരുന്ന ഒരു സ്ഥലമുണ്ടല്ലോ? നമ്മളൊക്കെ പോകുന്നതും അങ്ങോട്ടുതന്നെ. എങ്ങനെയുണ്ടാ സ്ഥലം?'

'ഹൊ', നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'വല്ലാണ്ടു പേടിയുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലമാണേയത്‌!'

'അതു തനിക്കെങ്ങനെയറിയാം?' എന്നായി ചോദിച്ചയാൾ.

'നമ്മൾ അവിടുന്നു വരുന്നതേ കുഞ്ഞുങ്ങളായി കരഞ്ഞുകൊണ്ടാണ്‌ . ആരെങ്കിലും അങ്ങോട്ടു പോയാൽ നമ്മളൊക്കെ കരയുകയും ചെയ്യും. ശരിയല്ലേ?'
*


49. യഥാസ്ഥാനം

-മുല്ലാ, ശവമഞ്ചമെടുക്കുമ്പോൾ ഞാനെവിടെ നിൽക്കണം, മുന്നിലോ പിന്നിലോ ഇടത്തോ വലത്തോ?

-ഉള്ളിലല്ലെങ്കിൽപ്പിന്നെ എവിടെയായാലെന്താ?
*


50. ലോകത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു

ഒരാൾ നസ്രുദീനോട്‌ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചു:

'ലോകത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു കൃത്യമായിട്ടു പറയാൻ തനിക്കു പറ്റുമോ?'

'പിന്നെന്താ,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'അതെന്റെ കഴുതയുടെ ഇടതുപിൻകാലിന്റെ ചുവട്ടിലാണ്‌.'

"അങ്ങനെയാവാം! പക്ഷേ എന്താ തെളിവ്‌?'

'സംശയമുണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ അളന്നുനോക്കിക്കോ!'
*


51. ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രം

-മുല്ലാ നസ്രുദീൻ, തനെന്താണിങ്ങനെ? എന്തു ചോദിച്ചാലും ഒരു മറുചോദ്യമാണല്ലോ തന്റെ മറുപടി.

-അങ്ങനെയാണോ?
*


52. നിയമത്തിന്റെ വഴി

നടന്നുപോകുന്ന വഴി നസ്രുദീന്‌ ഒരു വജ്രമോതിരം കളഞ്ഞുകിട്ടി. അതു വിട്ടുകളയാൻ അയാൾക്കു മനസ്സു വന്നില്ല. പക്ഷേ എന്തെങ്കിലും കളഞ്ഞുകിട്ടുന്നയാൾ ആ വിവരം അങ്ങാടിയിൽച്ചെന്ന് മൂന്നുതവണ എല്ലാവരും കേൾക്കെ വിളിച്ചുപറയണമെന്നാണല്ലോ നിയമം.

നസ്രുദീൻ പുലർച്ചെ മൂന്നുമണിക്ക്‌ കവലയിൽച്ചെന്ന് മൂന്നുതവണ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: 'എനിക്കൊരു വജ്രമോതിരം കളഞ്ഞുകിട്ടി!'

മൂന്നാമതു തവണയായപ്പോഴേക്കും ആളുകൾ എത്തിത്തുടങ്ങി.

'താനെന്താ പറഞ്ഞത്‌, നസ്രുദീനേ?' ആളുകൾ ചോദിച്ചു.

'മൂന്നു തവണ പറയണമെന്നാണല്ലോ നിയമത്തിലുള്ളത്‌,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'എന്റെ അറിവു വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നാലാമതും അതാവർത്തിച്ചാൽ നിയമം തെറ്റിക്കലാവുമത്‌. പക്ഷേ മറ്റൊരു കാര്യം ഞാൻ പറയാം: ഞാനിപ്പോൾ ഒരു വജ്രമോതിരത്തിന്റെ ഉടമയാണ്‌.'
*


53. അച്ഛന്റെ മകൻ

നസ്രുദീന്റെ മക്കൾ മുറ്റത്തോടിക്കളിക്കുമ്പോൾ ആരോ ഒരു കുട്ടിയോട്‌ ചോദിച്ചു:

'വഴുതനങ്ങ എന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്താടാ?'

'അവൻ എടുത്തവായക്ക്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

'കണ്ണുവിരിയാത്ത പശുക്കുട്ടി, ചാരനിറത്തിലുള്ളത്‌.'

നസ്രുദീന്റെ സന്തോഷം പറയേണ്ട; അയാൾ അവനെ വാരിയെടുത്ത്‌ ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:

'കേട്ടോ? അവന്റച്ഛനെപ്പോലെ തന്നെ! ഒന്നും അവനോടു പറഞ്ഞുകൊടുക്കേണ്ട കാര്യമില്ല; ഒക്കെ അവനായിട്ടുണ്ടാക്കിക്കോളും!'
*


54. കാര്യമൊക്കെ അവനറിയാം

അയൽക്കാരന്റെ കാള വേലി പൊളിച്ച്‌ നസ്രുദീന്റെ പറമ്പിൽ കയറി. അയാൾ അതിനെ അടിച്ചോടിക്കുമ്പോൾ അയൽക്കാരൻ ഭീഷണിയുമായിട്ടെത്തി.

'എന്റെ കാളയെ തല്ലാൻ തനിക്കെങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു!'

'ഇക്കാര്യത്തിൽ താൻ ഇടപെടേണ്ട കാര്യമില്ല,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു. 'അതൊക്കെ അവനറിയാം. ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒരേർപ്പാടാണിത്‌.'
*


55. മൂടുപടം

നസ്രുദീന്റെ വിവാഹം അന്നായിരുന്നു. അന്നേവരെ അയാൾ ഭാര്യയുടെ മുഖം കണ്ടിട്ടുമില്ല. ചടങ്ങുകളൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ്‌ ഭാര്യ മൂടുപടം മാറ്റിയപ്പോഴാണ്‌ അവൾ എത്ര വിരൂപയാണെന്ന് അയാൾ കാണുന്നത്‌.

അയാൾ അങ്ങനെ തരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഭാര്യ ചോദിക്കുകയാണ്‌, 'ആർക്കൊക്കെ മുന്നിലാണ്‌ ഞാൻ മൂടുപടം ഇടേണ്ടത്‌? ആരെയൊക്കെ എന്റെ മുഖം കാണിക്കാം?'

'നീ ആരെ വേണമെങ്കിലും മുഖം കാണിച്ചോ,' നസ്രുദീൻ ഞരങ്ങി. 'എന്നെ മാത്രം കാണിക്കാതിരുന്നാൽ മതി.'
*


56. സന്തോഷം വരുന്ന വഴി

വഴിയരികിൽ ഒരാൾ വിഷാദിച്ചിരിക്കുന്നതുകണ്ട്‌ നസ്രുദീൻ അടുത്തുചെന്ന് വിവരം അന്വേഷിച്ചു.

'ജീവിക്കാനുള്ള താൽപര്യമൊക്കെപ്പോയി, സഹോദരാ,' അയാൾ പറഞ്ഞു. 'പണി ചെയ്യാതെ ജീവിക്കാനുള്ള വകയൊക്കെ എനിക്കുണ്ട്‌; എന്നിട്ടും ജീവിതത്തിൽ ഒരു സന്തോഷമില്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ വീടു വിട്ടിറങ്ങിയതാണ്‌; പക്ഷേ ഇത്രകാലമന്വേഷിച്ചിട്ടും അതുമാത്രം കിട്ടിയില്ല.'

നസ്രുദീൻ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാതെ അയാളുടെ കൈയിലെ ഭാണ്ഡവും തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത്‌ ഒറ്റയോട്ടം വച്ചുകൊടുത്തു. ഊടുവഴികളൊക്കെ അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട്‌ അതിലേയും ഇതിലേയുമൊക്കെയോടി ബഹുദൂരം ചെന്നിട്ട്‌ അയാൾ ഭാണ്ഡം വഴിയരികിൽ നിക്ഷേപിച്ച്‌ അടുത്തൊരു പൊന്തയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു.

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റേയാൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ഭാണ്ഡവും കൂടി നഷ്ടപ്പോൾ അയാൾ ആകെ നൈരാശ്യത്തിലായെന്നു പറയേണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ തന്റെ ഭാണ്ഡം കണ്ണിൽപ്പെടേണ്ട താമസം, അയാൾ സന്തോഷം കൊണ്ടു കൂവിവിളിച്ചുകൊണ്ട്‌ അതിനടുത്തേക്കോടിച്ചെന്നു.

'സന്തോഷം വരുത്താനുള്ള ഒരു വഴിയാണിത്‌,' നസ്രുദീൻ പറഞ്ഞു.
*

സാദി (1184-1283)

*
ഈ വാതിൽക്കലെത്തി തിരിച്ചുപോകുന്നവനു ഹാ കഷ്ടം!
മറ്റൊരു വാതിൽ അയാൾക്കു കണ്ടുപിടിക്കാനുമില്ല.


*
ഒരു സൂഫിയുടെ കുടിലിൽ കയറിയ കള്ളന്‌ മോഷ്ടിക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. അവന്റെ മുഖത്തെ നൈരാശ്യം കണ്ട സൂഫി താൻ കിടന്നിരുന്ന വിരിപ്പ്‌ അവനു വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊടുത്തു: അവൻ വെറുംകൈയോടെ പോകരുതല്ലോ.


*
എന്നെത്തന്നെ ഉന്നമാക്കിയവനേ
എന്നിൽനിന്നമ്പെയ്ത്തു പഠിച്ചിട്ടുള്ളു.


*
പച്ചമരത്തെ വളച്ചെടുക്കാം;
ഉണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ അതിനെ നേരേയാക്കാൻ
തീ തന്നെ വേണം.


*
നേരായ വഴിയേ പോയി
വഴിതെറ്റിയ ഒരാളെ
ഞാൻ ഇന്നേവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.


*
വെറിപിടിച്ചോടുകയായിരുന്നു ഒരു കുറുക്കൻ. കാര്യമന്വേഷിച്ചവരോട്‌ അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഒട്ടകങ്ങളെ പണിചെയ്യാൻ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോവുകയാണ്‌.' 'കഴുതേ! അതിനു നിനക്കെന്താ? നീ ഒട്ടകമല്ലല്ലോ!' 'ശ്‌! മിണ്ടല്ലേ!' കുറുക്കൻ വിറച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. 'ഞാൻ ഒട്ടകമാണെന്ന് ഏതെങ്കിലുമൊരുത്തൻ ചെന്നുപറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്റെ ഗതിയെന്താ!'


*
വെറും പൊന്തയെന്നു കരുതിയതിനു പിന്നിൽ
പതുങ്ങിയിരുപ്പുണ്ടാവും
ഒരു പുള്ളിപ്പുലി.


*
പകലു മുഴുവൻ വിളക്കും കത്തിച്ചിരിക്കും വങ്കന്മാർ;
എന്നിട്ടിതെന്തു രാത്രിയിൽ വെട്ടമില്ലാത്തതെന്ന്
ഖേദിച്ചിരിക്കുന്നതുമവർ!


*
രാവു മുഴുവൻ ദീനക്കാരനരികിൽ
വിലാപിച്ചിരുന്നൊരാൾ;
പുലർന്നപ്പോൾ മരിച്ചതായാൾ,
ജീവനോടിരുന്നതു ദീനക്കാരനും.


*
സ്വന്തം മാളത്തിന്റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ
കടുവ ഏതിരയെപ്പിടിക്കും?

ഗുന്തർ ഗ്രാസ്‌ - കുടുംബകാര്യങ്ങൾ

ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ-
ഞങ്ങൾ എല്ലാ ഞായറാഴ്ചയും
അവിടെ പോകാറുണ്ട്‌-
പുതിയൊരു വിഭാഗം തുറന്നിരിക്കുന്നു;
അവിടെ
ഞങ്ങൾ ഗർഭത്തിലേ ഛിദ്രം ചെയ്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾ
വിളറിയ, ഗൗരവക്കാരായ ഭ്രൂണങ്ങൾ
കണ്ണാടിഭരണികൾക്കുള്ളിലിരുന്ന്
തങ്ങളുടെ അച്ഛനമ്മമാരുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചോർത്ത്‌
വ്യാകുലപ്പെടുന്നു.
*

നെരൂദ - കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിക്കൽ

ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും അവിസ്മരണീയമായ സ്നേഹം
കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കോലത്തെ
കഴുകിയെടുക്കുന്നു
കോതിയൊരുക്കുന്നു.
കാലടികളുടെയും മുട്ടുകളുടെയും വളവുതീർക്കുന്നു;
ജലമുയരുന്നു, സോപ്പു വഴുതിമാറുന്നു.
ആദിമശുദ്ധി പൂണ്ട ശരീരം വെളിവാകുന്നു.
പൂക്കളുടെയും അമ്മയുടെയും സുഗന്ധം പുരണ്ട
വായു ശ്വസിക്കുന്നു.

നിശിതമായ ജാഗ്രത
മാധുര്യമൂറുന്ന മൽപ്പിടുത്തം!

ഇപ്പോൾ അവന്റെ തലമുടി
കട്ടപിടിച്ച തോലു പോലെയാണ്‌;
അതിൽ അറുക്കപ്പൊടിയും, എണ്ണയും
പുകയറയും, കമ്പികളും, ഞണ്ടുകളും
കൂടിപ്പിണഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.
ഒടുവിൽ സ്നേഹം ക്ഷമാപൂർവ്വം
ക്ഷമാപൂർവ്വം
തൊട്ടികളും ചകിരിയുമൊരുക്കുന്നു,
ചീപ്പും തോർത്തുമെടുക്കുന്നു;
തേയ്പ്പും കോതലും പുരാതനസംശയങ്ങളും
സുഗന്ധതൈലവും കഴിഞ്ഞ്‌
കുഞ്ഞ്‌ പുറത്തുവരുന്നു,
ഇനിയതിന്‌ ഇതിനെക്കാൾ വെടിപ്പാകാനില്ല.
അമ്മയുടെ കൈകളിൽ നിന്നു കുതറിയോടി
അതു വീണ്ടും തന്റെ ചുഴലിക്കാറ്റിലേ-
ക്കള്ളിപ്പിടിച്ചുകയറുന്നു,
ചെളിയും എണ്ണയും മൂത്രവും മഷിയും
തേടിയോടുന്നു,
കല്ലുകളിൽ തടഞ്ഞുവീണു മുറിവേൽക്കാൻ പോകുന്നു.
അങ്ങനെ,
കുളിപ്പിച്ചെടുത്ത കുഞ്ഞ്‌ ജീവിതത്തിലേക്കു കുതിക്കുന്നു.
കാരണം പിന്നീടതിന്‌
വൃത്തിയായിട്ടിരിക്കാനേ നേരം കാണൂ,
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അതു മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവും.
*