ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - പ്രണയത്തിന്റെ തടവുകാർ

link to image

---

കഴുത്തിൽ കൊലക്കുരുക്കൊരു കണ്ഠഹാരമായി
രാവും പകലുമെന്നില്ലാതവർ പാടുകയായിരുന്നു.
കാൽവിലങ്ങുകൾ കാൽച്ചിലങ്കകളാണെന്നപോലെ
നർത്തകർ തിമിർത്തു നൃത്തം വയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
ആ കക്ഷിയിലും ഈ കക്ഷിയിലും പെടാത്ത ഞാനോ,
തെരുവോരം ചേർന്നു ഞാൻ നിന്നു, അസൂയയോടെ,
നിശ്ശബ്ദനായി, ആരും കാണാത്ത കണ്ണീരോടെ.

പിന്നെ വീട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു,
ചെന്നിറമായിരുന്ന പൂക്കളൊക്കെ വിളർത്തുപോയെന്ന്,
സ്വന്തം നെഞ്ചിനുള്ളിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾത്തോന്നി,
ഹൃദയമിരുന്നിടത്തൊരു നീറ്റൽ മാത്രമേയുള്ളുവെന്ന്.
ചിലനേരമിങ്ങനെയൊരു ഭ്രമമെനിക്കു തോന്നിയിരുന്നു,
എന്റെ കഴുത്തിലുമൊരു കുരുക്കിന്റെ പാടുണ്ടെന്ന്,
എന്റെ കാലുകളിലും ചങ്ങലയുടെ വടുക്കളുണ്ടെന്ന്.

പിന്നെയൊരു പ്രഭാതത്തിൽ പ്രണയമെന്നെത്തേടിവന്നു,
എന്റെ കഴുത്തിലവനൊരു കുരുക്കെറിഞ്ഞുപിടിച്ചു,
എന്റെ കാലുകൾ ഇരുമ്പുചങ്ങല കൊണ്ടവൻ തളച്ചു,
തന്റെ തെരുക്കൂത്തിലേക്കെന്നെയുമവനെടുത്തെറിഞ്ഞു.
1981

---

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - എന്റെ വിരുന്നുകാർ

link to image

 

---

എന്റെ കദനത്തിന്റെ തടവറ തുറന്നുകൊണ്ടിതാ,
വിരുന്നുകാരൊന്നൊന്നായി വന്നുകയറുകയായി:
ഇതു സായാഹ്നം, തന്റെ നടവഴികളിലൊക്കെയും
വിഷാദത്തിന്റെ പരവതാനി വിരിച്ചേ പോകുന്നവൾ;
ഇതു രാത്രി, ചന്ദ്രനോടും നക്ഷത്രങ്ങളോടും തന്റെ
ഹൃദയം തകർന്ന കഥ പറയാൻ വെമ്പൽ പൂണ്ടവൾ.
ഇതു മദ്ധ്യാഹ്നം, തിളങ്ങുന്ന മാർച്ചട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ
പൊള്ളുന്ന ചാട്ടവാറുകളൊളിപ്പിച്ചവൾ.
ഇവർ, ഇവരാണെന്റെ നിത്യസന്ദർശകർ,
രാവും പകലും നോക്കാതെ വന്നുകയറുന്നവർ.
ആരേതുനേരത്തു വന്നോട്ടെ, ആരു പൊയ്ക്കോട്ടെ,
ഇതൊന്നും പക്ഷേ, എന്റെ കണ്ണും മനസ്സുമറിയുന്നില്ല.
അകലെ, എന്റെ ജന്മദേശത്തേക്കു  പായുകയാണവർ,
കുതികൊള്ളുന്ന കടൽത്തിരകളുടെ കുതിരകൾക്കു മേൽ,
പലതരം സംശയങ്ങളും വിപൽസൂചനകളുമായി,
ഉത്തരം കിട്ടാത്തൊരായിരം ചോദ്യങ്ങളുമായി

1980

---

നെരൂദ - എന്റേതാണു നീയിനി...

 

---

എന്റേതാണു നീയിനി! നിന്റെ സ്വപ്നവുമായെന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു ശയിക്ക നീ.
പ്രണയം, ശോകം, അദ്ധ്വാനം...സർവതും നിദ്ര കൊള്ളണമിനി.
അദൃശ്യചക്രങ്ങളിലുരുണ്ടുനീങ്ങുന്നു രാത്രി;
നിദ്രാണമായൊരാംബർക്കല്ലു പോലരികിൽ നീ.

എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ വന്നുറങ്ങാൻ മറ്റാരുമില്ല പ്രിയേ.
കാലക്കടലിലൊരുമിച്ചു തുഴഞ്ഞുപോവുക നാം.
നിഴലുകളുടെ ദേശത്തു തുണ വരാനെനിക്കു നീ മാത്രം,
വാടാത്ത പച്ച, കെടാത്ത സൂര്യൻ, നിത്യചന്ദ്രികയെനിക്കു നീ.

നിന്റെ കൈകൾ മൃദുലമുഷ്ടികൾ തുറക്കുന്നിതാ,
അവയിൽ നിന്നൂർന്നുവീഴുന്നു പേലവചേഷ്ടകൾ;
ചിറകൊതുങ്ങുമ്പോലെ കൂമ്പുന്നു നിന്റെ കണ്ണിമകൾ;

നിന്റെ പുഴയിൽ ഞാൻ പൊന്തിയൊഴുകിപ്പോകുന്നു,
രാത്രിയും കാറ്റും ലോകവും അവയുടെ നിയോഗം നെയ്തുകൂട്ടുന്നു...
ഞാനോ, ഞാൻ നിന്റെ സ്വപ്നം; അല്ലാതൊന്നുമല്ല ഞാൻ.

(പ്രണയഗീതകം - 81)

---

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - ഒരിക്കലെനിക്കു നിന്നോടുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയം...

 

---

ഒരിക്കലെനിക്കു നിന്നോടുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയമിനിയുമെന്നോടു ചോദിക്കരുതേ.
ഞാൻ കരുതി, എന്റേതാണു നീയെന്നതിനാൽ കെടാത്ത പകലാണെന്റെ ജീവിതമെന്ന്,
നിന്റെ വേദനകളിരിക്കെ ലോകത്തിന്റെ യാതനകളെ ഞാനെന്തിനു ഗൌനിക്കണമെന്ന്,
നിന്റെയീ മുഖസൌന്ദര്യം കൊണ്ടുതന്നെ ലോകത്തു നിത്യവസന്തമുറപ്പായെന്ന്,
ഈ ലോകത്തു കാണുവാനർഹമായിട്ടൊന്നുണ്ടെങ്കിലതു നിന്റെ കണ്ണുകളല്ലേയെന്ന്,
നീയെനിക്കു സ്വന്തമായാൽ വിധി തന്നെയുമെനിക്കു മുന്നിലടിപണിയുകയില്ലേയെന്ന്.

അതങ്ങനെയായില്ല പക്ഷേ; അതങ്ങനെയായെങ്കിലെന്നൊരു വ്യാമോഹമായിരുന്നു.
പ്രണയനൊമ്പരമല്ലാതെ വേറെയും ഹൃദയവേദനകളെത്രയെങ്കിലും ലോകത്തില്ലേ?
കമിതാക്കളുടെ സംഗമമല്ലാതെ വേറെയും ഹൃദയാഹ്ളാദങ്ങൾ ലോകത്തില്ലേ?.
പൊന്നും പട്ടും സൂര്യപടവുമണിഞ്ഞു നൂറ്റാണ്ടുകൾ കടന്നുപോന്ന തമഃശക്തികളില്ലേ?
തെരുവുകളിൽ, ഇരുളടഞ്ഞ ഇടവഴികളിൽ വില്പനയ്ക്കു വച്ച ശരീരങ്ങളില്ലേ?
ചോര പൊട്ടിയൊലിക്കുന്ന മുറിവുകളുമായി പൊടിയിൽ കിടന്നിഴയുന്ന ദേഹങ്ങളില്ലേ?
രോഗങ്ങളുടെ തിളയ്ക്കുന്ന വട്ടളങ്ങളിൽ നിന്നു ചലമൊലിപ്പിച്ചു വരുന്ന ദേഹങ്ങളില്ലേ?
ആ ദിശയിലേക്കാണെന്റെ നോട്ടം തെന്നിപ്പോകുന്നതെങ്കിൽ ഞാനെന്തു ചെയ്യാൻ?
പ്രലോഭനീയമാണിപ്പോഴും നിന്റെ സൌന്ദര്യമെങ്കിലുമിതിൽ ഞാനെന്തു ചെയ്യാൻ?

പ്രണയനൊമ്പരമല്ലാതെ വേറെയും ഹൃദയവേദനകളെത്രയെങ്കിലും ലോകത്തില്ലേ?
കമിതാക്കളുടെ സംഗമമല്ലാതെ വേറെയും ഹൃദയാഹ്ളാദങ്ങൾ ലോകത്തില്ലേ?.
എങ്കിലൊരിക്കലെനിക്കു നിന്നോടുണ്ടായിരുന്ന പ്രണയമിനിയുമെന്നോടു ചോദിക്കരുതേ.

1941

---

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - എനിക്കു നീ അരികിൽ വേണം

 

---

എനിക്കു നീ അരികിൽ വേണം,
എന്റെ കാമുകീ, എന്റെ ഘാതകീ, നീയെനിക്കരികിൽ വേണം,
ആകാശത്തിന്റെ ചോര കുടിച്ചും കൊണ്ടിരുണ്ട രാത്രിയെത്തുമ്പോൾ,
കസ്തൂരിമണവും വജ്രകഠാരങ്ങളുമായി,
ചിരിച്ചും കരഞ്ഞും പാടിയും തേങ്ങിയും
നോവിന്റെ കാൽത്തളകൾ കിലുക്കിയും കൊണ്ടവൾ വരുമ്പോൾ.
നെഞ്ചുകളിലാണ്ടിറങ്ങിയ ഹൃദയങ്ങൾ
പിടിച്ചുയർത്തുന്ന കൈകൾക്കായൊരിക്കല്ക്കൂടി മോഹിക്കുമ്പോൾ,
തേങ്ങലടങ്ങാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പോലെ ചഷകങ്ങളിൽ മദിര നുരയുമ്പോൾ,
പറഞ്ഞതല്ല കേൾക്കുന്നതെന്നു വരുമ്പോൾ,
കൊതിച്ചതല്ല ചെയ്യാനുള്ളതെന്നു വരുമ്പോൾ,
വിലപിച്ചും മുഖം കറുത്തുമീയശുഭരാത്രിയിഴഞ്ഞെത്തുമ്പോൾ,
എന്റെ ഘാതകീ, എന്റെ കാമുകീ,
എനിക്കു നീ അരികിൽ വേണം.

1963

---

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - എന്നു തീരുമീ വേദന ഹൃദയമേ...

 

---

എന്നു തീരുമീ വേദന ഹൃദയമേ, ഈ രാവിനവസാനവുമെന്നോ?
അവൾ വരുമെന്നൊരു ശ്രുതി പരന്നിരുന്നു, പുലരാനേറെ നേരമില്ലെന്നും.
ജീവൻ ചോരയാവുന്നതെന്നോ, കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ മുത്തുമണികളാവുന്നതും?
നിന്റെ മൂകപരിഭവങ്ങളൊരു കാതില്പെടുന്നതുമെന്നിനി, ഈറൻ കണ്ണുകളേ?
സുഗന്ധവും ബുദ്ധിമോശങ്ങളുമായി വസന്തം മടങ്ങിയെത്തുന്നതെന്നോ,
കവിത ചിറകെടുക്കുന്ന പുലരിയും, പ്രണയികളൊരുമിക്കുന്ന സന്ധ്യയും?
ഒരുപദേശിയുമില്ല, സന്ന്യാസിയില്ല, രക്ഷിതാവും ആരാച്ചാരുമിമില്ലിവിടെ-
കമിതാക്കൾ ഈ നഗരത്തിൽ ജീവിതകാലം കഴിക്കുന്നതെങ്ങനെ?
ഇനിയുമെത്രനാൾ നിന്നെക്കാത്തു ഞാനിരിക്കണമെന്റെ പ്രിയേ?
നിനക്കു മാത്രമറിയാം, എന്നാണന്ത്യവിധിയുടെ നാളെന്നും.

(ഗസൽ)

---

റസൂൽ ഗംസാറ്റോഫ് - കഠാരക്കവിതകൾ

 

കഠാരയാണെനിക്കു സമ്മാനിക്കുന്നതെങ്കിൽ
എന്റെ സ്നേഹിതാ, ഉറ നീ മറക്കരുതേ!
*

കത്തിയെടുത്തവരെക്കുറിച്ചിങ്ങനെ പറഞ്ഞു കേട്ടിരിക്കുന്നു:
കൈയെക്കാളുമവർക്കു വേണ്ടതു തലയായിരുന്നു.
*

നിങ്ങളുടെ കത്തിക്കു
കണ്ണുമില്ല, കാതുമില്ല;
അതിനുന്നം പിഴച്ചാൽ
കരയേണ്ടതു നിങ്ങൾ തന്നെ!
*

ദയവായൊന്നു നിന്നാലോചിച്ചാലും,
എന്റെ പിടിയിൽ കൈ മുറുക്കും മുമ്പേ!
*

നേരോ നുണയോ പറഞ്ഞെന്നെക്കളിയാക്കരുതേ-
ഫലിതബോധം തീരെയില്ലാത്തവരാണു കഠാരകൾ!
*

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് – നാസിം ഹിക്മത്ത് ഓർമ്മയിൽ വരുമ്പോൾ

---

ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി മരിക്കുക,
എന്തു ഭാഗ്യമാണത്;
മരിക്കാൻ വേണ്ടി ജീവിക്കുക,
എന്തു മൂഢത്തമാണത്.

ഒരു നെടിയ മരം പോലെ
ഒറ്റയ്ക്കു ജീവിക്കുക,
കാട്ടിൽ മരങ്ങളെപ്പോലെ
ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുക.

പ്രത്യാശയിൽ കടിച്ചുതൂങ്ങി
തീവ്രമായി ഞാൻ ജീവിച്ചു;
നിന്നെ പ്രണയിച്ചത്ര
തീവ്രതയോടെ.

---

നാസിം ഹിക്മത്ത്- ജയിലും പ്രവാസവുമായി ജീവിതം കഴിച്ച കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അനുഭാവിയായ ടർക്കിഷ് കവി.

---

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - ഇവിടെ നിന്നു നഗരത്തെ നോക്കുമ്പോൾ

 

---

ഇവിടെ നിന്നു നഗരത്തെ നോക്കുമ്പോൾ
ഒക്കെയുമൊരു തടവറയുടെ ചുമരുകൾ പോലെ,
വൃത്തത്തിനുള്ളിൽ വൃത്തമായ കൊത്തളങ്ങൾ പോലെ;
ഓരോ തെരുവും തടവുകാരുടെ നടവഴികൾ പോലെ,
ഒരു നാഴികക്കല്ലില്ലാതെ, ഒരത്താണിയില്ലാതെ, ഒരന്ത്യവുമില്ലാതെ.

ഒരാൾ തിരക്കിട്ടുപോകുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കത്ഭുതമാവുന്നു,
എന്തേ കാവല്ക്കാരൊച്ചയെടുത്തയാളെ വിലക്കുന്നില്ല?
ഒരാൾ കൈ വീശുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു സംശയം തോന്നുന്നു,
എന്തേ കൈവിലങ്ങിന്റെ കിലുക്കം കാതില്പെടുന്നില്ല?

ഇവിടെ നിന്നു നഗരത്തെ നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കു തോന്നുന്നു,
ഒരു മുഖത്തുമില്ല ഒരു സംതൃപ്തി, ഒരു സമാധാനം!
ഓരോ പുരുഷനും കഴുത്തിൽ കൊലക്കുരുക്കുമായൊരു കുറ്റവാളി!
ഓരോ സുന്ദരിയും കാതുകൾ തുളച്ച ഒരടിമപ്പെണ്ണും!

വിദൂരദീപങ്ങൾക്കു ചുറ്റും ഇളകിയാടുന്ന നിഴലുകൾ!
ആരാണവർ, ജഡത്തിനു ചുറ്റും വിലപിച്ചിരിക്കുന്നവർ?
അതോ, മദ്യകുംഭത്തിനു ചുറ്റും ജീവിതമാസ്വദിക്കുന്നവർ?
ഓരോ ചുമരിലും കതകിലും തെറിച്ചുവീണ നിറപ്പൊട്ടുകൾ-
ഇവിടെ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കറിയുന്നില്ല,
അവ വിടർന്ന പൂക്കളോ, അതോ ചോരത്തുള്ളികളോയെന്ന്!

കറാച്ചി, 1965

---

yahaan se shehar ko dekho to halqaa dar halqaa
khinchee hai jail kee soorat har ek samt faseel
har ek raahguzae gardish-e-aseeraan hai
na sang-e-meel, na manzil, na mukhlisee ki sabeel

jo koi tez chale rah to poochhta hai khayaal
ke tokne koi lalkaar kyoon naheen aayee
jo koi haath hilaaye to veham ko hai savaal
koi chhatak, koi jhankaar kyoon naheen aayee?

yahaan se shehar ko dekho to saari khalqat men
na koi saahab-e-tamkeen, na koi vaali-e-hosh
har ek mard-e-javaan mujrim-e-rasan ba guloo
har ik haseena-e-ra'ana, kaneez-e-halqa bagosh

jo saaye door charaaghon ke gird larzaan hain
na jaane mehfil-e-gham hai ke bazm-e-jaam-o-suboo
jo rang har dar-o-deevaar par pareshaan hain
yahaan se kuchh naheen khulta ye phool hain ke lahoo

ഫൈസ് അഹമ്മദ് ഫൈസ് - മനസ്സൊരു വാക്കിനെ തിരയുന്നു

 

---

എന്റെ മനസ്സിന്നുമൊരു വാക്കിനെ തിരഞ്ഞുപോകുന്നു-
മധുരിക്കുന്നൊരു വാക്കിനെ, വിഷലിപ്തമായൊരു വാക്കിനെ,
പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന നേരത്തും ഭയപ്പെടുത്തുന്നൊരു വാക്കിനെ,
ചുണ്ടുകളിലൊരു ചുംബനം പോലെ പതിയുന്ന വാക്കിനെ,
ഒരു പ്രണയകടാക്ഷം പോലെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന വാക്കിനെ,
ഒരഗ്നിത്തിര പോലെ മകുടമെരിയുന്ന വാക്കിനെ.
ഒരു പ്രണയജീവിതത്തിനു നാന്ദി കുറിക്കുന്ന വാക്കിനെ,
പ്രചണ്ഡരോഷം കൊണ്ടാഞ്ഞുവീശുന്ന വാളായി
യാതനയുടെ നഗരങ്ങൾ തകർക്കുന്ന വാക്കിനെ.
ശ്മശാനരാത്രിപോലെ കറുത്തിരുണ്ടൊരു വാക്കിനെ,
ഉച്ചരിച്ചാൽ ചുണ്ടുകൾ കരിഞ്ഞുപോകുന്ന വാക്കിനെ.

---